ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ. ΔΕΚΑΔΕΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ, ΕΝΑΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΗΣ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Ανακοίνωση Τοπικής Επιτροπής ΕΙΝΑΠ Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας

Σήμερα γίναμε μάρτυρες της ατέλειωτης και ασύλληπτης βαρβαρότητας που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση των μνημονίων προκειμένου να καταστείλει κάθε υγιή αντίδραση πολίτη που αντιστέκεται στα σχέδια που απεργάζεται το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και εφαρμόζουν πιστά οι υπηρέτες τους στη χώρα.

Δεκάδες τραυματισμένοι – χτυπημένοι από τα ΜΑΤ διαδηλωτές διακομίστηκαν με το ΕΚΑΒ ή ήλθαν μόνοι τους στο νοσοκομείο μας. Οι περισσότεροι με θλαστικά τραύματα στο κεφάλι. Ανάμεσά τους 30χρονος διαδηλωτής που διακομίστηκε σε βαριά, προθανάτιο κατάσταση, με ανισοκορία και τεράστιο επισκληρίδιο αιμάτωμα. Αυτήν τη στιγμή χειρουργείται από συναδέλφους μας που αγωνίζονται να σώσουν τη ζωή του.

Καταγγέλλουμε την αστυνομική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα.

Καταγγέλλουμε όλα τα μέλη της Ελληνικής Κυβέρνησης και τον πρωθυπουργό της χώρας για την δολοφονική απόπειρα ενάντια στον συγκεκριμένο συμπολίτη μας που είναι σε βαριά κατάσταση και κινδυνεύει η ζωή του, αλλά και ενάντια σε όλους τους άλλους διαδηλωτές.

Η βία και η καταστολή ενάντια στο λαό που αντιστέκεται έχουν κοντά ποδάρια.

Η κυβέρνηση, με την ασύστολη τακτική του βιασμού όλων των λαϊκών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την επιβίωση, αλλά και με την ωμή άσκηση βίας που άμεσα απειλεί τις ζωές συμπολιτών μας, το μόνο που καταφέρνει είναι να μεγαλώνει το πείσμα και την απόφαση που έχουμε πάρει να αγωνιστούμε μέχρις εσχάτων για να έχει ο λαός μας ψωμί, παιδεία και ελευθερία.

Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου τιμωρηθούν οι ένοχοι της δολοφονικής απόπειρας! Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου κερδίσει ο λαός μας όλα όσα δικαιούται!

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΗ 2011

Συναδέρφισσες, συνάδερφοι,

Η πάροδος ενός έτους από την υπογραφή του κατάπτυστου μνημονίου (προς απογοήτευση όσων πίστευαν το αντίθετο) το μόνο που έφερε ήταν πρόσθετα μέτρα και επιπλέον βάρη στις πλάτες των εργαζομένων, τα οποία και συνεχίζονται με καταιγιστικούς ρυθμούς.

Μείωση των αποδοχών μας, απολύσεις-ανεργία στον ιδιωτικό τομέα και ο εκβιασμός των ατομικών συμβάσεων, κατάργηση στην πράξη της φαρμακευτικής περίθαλψης (τα φαρμακεία δεν εκτελούν συνταγές του ΟΠΑΔ και άλλων ταμείων), αύξηση ΦΠΑ σε 23% και μια σειρά άλλα. Κι από Σεπτέμβρη έρχονται: ενιαίο μισθολόγιο, που σημαίνει περαιτέρω μείωση των μισθών μας, συγχωνεύσεις σχολείων και μείωση οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών, κατάργηση των οργανικών θέσεων, «όλοι κρατικοί υπάλληλοι» δηλ. «Καλλικράτης» παντού και ακόμα περισσότερες υποχρεωτικές μετατάξεις, επικείμενες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων με την άρση της μονιμότητας και την αλλαγή του «πειθαρχικού δικαίου». Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την αύξηση των ωρών εργασίας από 2,5 έως 10 ώρες τη βδομάδα και με την απογευματινή λειτουργία των υπηρεσιών. Και αυτό, περιβεβλημένο με μια αιτιολόγηση περί δικαίου, για την εξίσωση των ωρών εργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όπως επικαλείται η Κυβέρνηση. Η δική μας θέση είναι ότι η τεχνολογική εξέλιξη δίνει σήμερα τη δυνατότητα όλοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί να δουλεύουμε λιγότερες ώρες, χωρίς μείωση αποδοχών όπως επιδιώκουν οι κυρίαρχοι. Αυτό απαιτείται και σαν ένα μέτρο για την αντιμετώπιση της ανεργίας.

Αξιοποιώντας στρεβλώσεις, ανισότητες, δυσλειτουργίες που οι ίδιες οι κυβερνήσεις δημιούργησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια, προκειμένου να ελέγχουν καλύτερα τα πράγματα και να προσεταιρίζονται κομμάτια των δημοσίων υπαλλήλων, επιχειρούν μία συνολική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Κανένας δεν πείθεται ότι οι αλλαγές που γίνονται έχουν στόχο την αξιοκρατία, την εξάλειψη των πελατειακών σχέσεων και τη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης. Ο κομματικά ελεγχόμενος και με το κρατικό χρήμα καλοθρεμμένος συνδικαλισμός ήταν απαραίτητος στους κυβερνώντες όλα τα προηγούμενα χρόνια προκειμένου να διασπά τους εργαζόμενους αλλά και να δημιουργεί την αίσθηση ότι όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι για το χάλι που υπάρχει στις υπηρεσίες, για να μπορεί να βγαίνει σήμερα ο Πάγκαλος και να μας λέει ότι «μαζί τα φάγαμε». Με τη συνενοχή αυτού του συνδικαλισμού υλοποιήθηκαν όλες οι πολιτικές καταλήστευσης του δημόσιου πλούτου σε όφελος των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Αυτός ο υποταγμένος συνδικαλισμός κατάφερε ν’ απαξιώσει στα μάτια των εργαζόμενων την έννοια του αγώνα. Φυσικά, δεν θα μπορούσε να παίξει το ρόλο του αν εμείς οι εργαζόμενοι στο δημόσιο δεν του το επιτρέπαμε. Κυριάρχησε και σε μας η λογική της ατομικής λύσης, ο καθένας να διεκδικεί ξεχωριστά επιδόματα κι όχι πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς. Σήμερα που όλα αυτά καταρρέουν δεν πρέπει να επαναπαυθούμε στη λογική, «εγώ θα τη βολέψω», διότι δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσουμε τίποτα.

Είναι απαραίτητο σήμερα οι εργαζόμενοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί, μόνιμοι και επισφαλείς, ντόπιοι και μετανάστες, μαζί με τους άνεργους και τη νεολαία να παλέψουμε και να μην επιτρέψουμε να κυριαρχήσουν λογικές κοινωνικού κανιβαλισμού. Αν σήμερα εμείς δεχτούμε ότι κάποιοι περισσεύουν, αύριο το σύστημα θα πει το ίδιο και για μας. Ο εχθρός είναι η πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης, η οποία λειτουργεί σύμφωνα με τις οδηγίες των ΕΕ ΔΝΤ και η οικονομική ολιγαρχία προς όφελος της οποίας όλοι αυτοί λειτουργούν.

Μόνος δρόμος είναι η αντίσταση. Υπάρχει διέξοδος, αρκεί να απαλλαγούμε από την μοιρολατρία και τις αυταπάτες. Μόνο η πάλη μπορεί να ανατρέψει ό,τι μας ετοιμάζουν. Επειδή δεν τα φάγαμε μαζί και δεν χρωστάμε σε κανέναν τίποτα, παλεύουμε για μια άλλη κοινωνία, με ενωτικούς αγώνες ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, με μαχητικές αποφασιστικές απεργίες, διαδηλώσεις.

Άμεσα να συγκροτήσουμε απεργιακές επιτροπές, πρωτοβουλίες, σε κάθε χώρο δουλειάς, να κουβεντιάσουμε, να κατανοήσουμε ότι αυτό που έρχεται φέρνει τα χειρότερα, να αντιληφθούμε την δύναμή μας, να οργανώσουμε την αντίστασή μας, να συσπειρωθούμε στο σύλλογό μας, να γίνει ο σύλλογός μας όργανο πάλης, κόντρα στις επιλογές της διάλυσης.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 11 ΜΑΪΟΥ.

Συγκέντρωση στις 11.00 π.μ. στο Μουσείο (Πατησίων)

Πρωτοβουλία εργαζόμενων στο Υπ. Παιδείας

για επικοινωνία: protovouliaergaz@yahoo.gr

Αλληλεγγύη στον λαό της Λιβύης - Να σταματήσει κάθε εμπλοκή της Ελλάδας στην στρατιωτική επέμβαση.

Οι μέχρι τώρα συνέταιροι του Καντάφι, με τους “ανθρωπιστικούς” τους βομβαρδισμούς και στη συνέχεια και με χερσαίες επιχειρήσεις προσπαθούν να επιβάλουν τον έλεγχό τους στην εξεγερμένη Λιβύη και στη Β. Αφρική γενικότερα. Καταλαβαίνουν ότι το καθεστώς, ακόμα κι αν δεν καταρρεύσει άμεσα κάτω από τον ηρωικό αγώνα του εξεγερμένου λαού ο οποίος πήρε τα όπλα για ψωμί και ελευθερία, σίγουρα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη σταθερότητα που εξασφάλιζε τα προηγούμενα χρόνια.

Τότε που οι πολυεθνικές του πετρελαίου τα είχανε βρει με το καθεστώς και μαζί εκμεταλλεύονταν τον πλούτο της χώρας αφήνοντας το λαό να ζει σε συνθήκες εξαθλίωσης και εφαρμόζοντας άγρια καταστολή σε όποιον σήκωνε κεφάλι.

Θέλοντας λοιπόν να ελέγξουν τις από δω και πέρα εξελίξεις και την όποια κυβέρνηση προκύψει μετά την πτώση του Καντάφι, για άλλη μια φορά προσπαθούν στο όνομα της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού να νομιμοποιήσουν την εγκληματική τους στρατιωτική επέμβαση και παρουσία στην περιοχή. Από κοντά και η ελληνική κυβέρνηση διεκδικεί μερίδιο στη μοιρασιά και μας σέρνει σε έναν επικίνδυνο δρόμο με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ποιοι θα επιβάλουν τη δημοκρατία στη Λιβύη; Αυτοί που αντιμετωπίζουν τους ίδιους τους λαούς των ευρωπαϊκών χωρών σαν εσωτερικό εχθρό και εναντίον τους θωρακίζουν τα κράτη ξέροντας ότι οι εξεγέρσεις στη Β. Αφρική είναι εικόνες από το μέλλον μας;

Έχουμε χρέος τώρα να σταματήσουμε κάθε εμπλοκή της Ελλάδας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Λιβύης, πριν να είναι αργά.

Να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στον εξεγερμένο ηρωικό λαό της Λιβύης, να μην επιτρέψουμε να τον καταστείλουν και να τον σφαγιάσουν στο όνομά μας.

Κάτω ο Καντάφι και όλες οι αντιλαϊκές κυβερνήσεις σε Β. Αφρική και Ευρώπη.

Κοινός αγώνας των από κάτω για ψωμί και ελευθερία.

Συσπείρωση Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

http://sispeirosiypepth.blogspot.com/

sispirosipaideias@yahoo.gr

δελτίο τύπου 08/03-Οι συλλήψεις αλληλέγγυων και οι απειλές απέλασης δεν σπάνε την απεργία

Μαρτίου 8, 2011

Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να αντιμετωπίσει την απεργία πείνας των 300 μεταναστών με την αστυνομική καταστολή. Επειδή ο αγώνας δεν έσπασε ούτε από τις κακουχίες ούτε από την εκστρατεία συκοφάντησης, οι κυβερνητικοί ιθύνοντες επιστρατεύουν τώρα την κρατική βία. Από το πρωί γινόμαστε αποδέκτες μιας «άνωθεν» οργανωμένης διαρροής ότι οι απεργοί πείνας απειλούνται με απέλαση αν δεν δεχτούν την πρόταση της κυβέρνησης για εξάμηνο καθεστώς ανοχής. Και για να μη μένουν στα λόγια, συνελήφθησαν σήμερα στον Ερυθρό Σταυρό δύο αλληλέγγυες φοιτήτριες που συνόδευαν νοσηλευόμενους απεργούς πείνας. Είχαν προηγηθεί η εντολή του διευθυντή της Παθολογικής Κλινικής Αντώνη Ζαχάροφ να αφεθεί φαγητό στα τραπεζάκια των νοσηλευόμενων απεργών, η άρνηση των απεργών πείνας να το δεχτούν και η υπενθύμιση των αλληλέγγυων συνοδών ότι τέτοιου είδους «ιατρικές» πρακτικές συνιστούν βασανιστήριο και φέρνουν στη μνήμη τις αποφράδες ημέρες των «γιατρών του Βιντέλα».

Από τη μεριά μας, τα μόνα πια που έχουμε να πούμε είναι: Πρώτον, η διαφαινόμενη κυβερνητική επιλογή ανοίγει τις πύλες της αβύσσου. Δεύτερον, η καταστολή ούτε κάμπτει ούτε φοβίζει κανέναν.

Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι την τελική νίκη.

Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων-Νίκη στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας!

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

98 απεργοί πείνας στα νοσοκομεία. Διαδήλωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 4 Μάρτη (Μουσείο, 6:00)

Μαρτίου 3, 2011

«Αργοσβήνω πολεμώντας»

Από το «Νερό κι Αλάτι-Ένα τραγούδι για τους 300» των Υπεραστικών

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300, ανταποκρινόμενη στην πρόταση των μεταναστών απεργών πείνας, καλεί σε διαδήλωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 4 Μάρτη (Μουσείο, 6:00).

Την ώρα που 100 απεργοί πείνας βρίσκονται στα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης (Τετάρτη βράδυ), η κυβέρνηση επιχειρεί να στηρίξει την πολιτικά έωλη αδιαλλαξία της με τα μόνα όπλα που της έχουν απομείνει: το ψέμα και τη συκοφάντηση. Μάταιη η προσπάθεια όμως. Αυτό το «κράτος που προσπαθεί να θριαμβεύσει με μια ατέλειωτη στριγκλιά» παρουσιάζεται ανήμπορο μπροστά στο φρόνημα και το ήθος των 300 απεργών πείνας, που αγωνίζονται με μόνο όπλο εκείνο το βασικό πυρήνα της ύπαρξης που παραμένει πάντοτε αναπαλλοτρίωτος από την εξουσία.

Κάθε μέρα που περνάει, η πολιτική χειρονομία των μεταναστών απεργών πείνας βρίσκει ολοένα και περισσότερους αποδέκτες. Ολοένα και περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι αυτός ο αγώνας που συνεχίζεται 38 ημέρες τώρα στην Υπατία, το ΕΚΘ και τα νοσοκομεία, δεν είναι μόνο αγώνας ενάντια στο απαρτχάιντ που υφίστανται οι ξένοι εργάτες. Είναι αγώνας όλων των εργαζόμενων ενάντια στην οργανωμένη αθλιότητα που στραγγαλίζει το παρόν και λεηλατεί το μέλλον.

Μένει πια στην κυβέρνηση να πάρει τις αποφάσεις τις. Ή να αποδεχτεί το αυτονόητο ή να πάρει τη δική της θέση στη βίβλο της αγριότητας.

Αθήνα 3/3/11

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

23 ΦΛΕΒΑΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑΣ

Μας θέλουν φοβισμένους, τσακισμένους, τον καθένα μόνο του. Να μην τους κάνουμε τη χάρη.

Ιδιωτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι, εργαζόμενοι και άνεργοι, Έλληνες και μετανάστες ενωμένοι ενάντια στην κυβέρνηση του μνημονίου, στο κεφάλαιο, την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.

Να μην τους αφήσουμε να λεηλατήσουν τις ζωές μας και το δημόσιο πλούτο. Η κοινωνία να πάρει στα χέρια της και να καθορίσει όσα την αφορούν: από τα μέσα παραγωγής μέχρι τα μέσα μεταφοράς κι από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια μέχρι τα νοσοκομεία. Με συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, με αυτοοργανωμένους και αδιαμεσολάβητους αγώνες πέρα από τον έλεγχο του κυβερνητικού και κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού.

Ο παλιός κόσμος σάπισε και καταρρέει. Από τους δρόμους της Τυνησίας και της Αιγύπτου μέχρι το Ουισκόνσιν των Η.Π.Α. και το Πεκίνο οι λαοί γράφουν ιστορία.

Πρωτοβουλία εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

Κείμενο Απεργών Μεταναστών, Ιανουάριος 2011

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας