Συσπείρωση Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

Οι αγώνες μας η μόνη Λύση!

2011-11-08T22:50:00.000-08:00

Από τη μια οι πρωτοφανείς απεργιακές συγκεντρώσεις στις 19 και 20 Οκτώβρη, ο πανελλαδικός ξεσηκωμός στις παρελάσεις της 28^ης, η πραγματικότητα που δημιουργήθηκε μέσα από μαζικές Γενικές Συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, οι καταλήψεις υπουργείων, οι ανοιχτές συνελεύσεις στις γειτονιές, η άρνηση πληρωμών για τα χαράτσια, η γενικευμένη δηλαδή κοινωνική ανυπακοή και αντίσταση στις επιλογές των κυρίαρχων. Από την άλλη η εικονική πραγματικότητα για την οποία προσπάθησαν να μας πείσουν τα Μ.Μ.Ε. και τα ακριβοπληρωμένα τους παπαγαλάκια: Μιας κοινωνίας που δήθεν εκλιπαρεί τα καθεστωτικά κόμματα να σχηματίσουν μια ισχυρή κυβέρνηση για να προωθήσει τη λεηλασία των ζωών μας. Μιας κυβέρνησης που θα αναλάβει τη «βρώμικη δουλειά», να περάσει το επόμενο διάστημα πολύ πιο βάρβαρα πακέτα μέτρων από αυτά που έχουν μέχρι τώρα υλοποιηθεί, μέσα σε ένα καθεστώς κοινοβουλευτικής τρομοκρατίας, όπου οι κοινωνικοί αγώνες θα στιγματίζονται σαν εθνική προδοσία. Στο όνομα της «σωτηρίας της χώρας» θα επιχειρηθεί η εξόντωση και η εξαθλίωση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Είναι άλλωστε φανερό πια ότι τα μέτρα που πήραν κι αυτά που ακολουθούν δεν έχουν στόχο την αντιμετώπιση του χρέους, αυτό έχουν καταφέρει να το φτάσουν εκτός ελέγχου. Απλά το χρησιμοποιούν για να αντλήσουν ακόμη μεγαλύτερα κέρδη, να αρπάξουν τη γη και τα σπίτια μας, τους φυσικούς πόρους και τις υποδομές, και στο τέλος θα έρθει και η ώρα της επίσημης χρεοκοπίας.

Και τώρα που επιτέλους βρήκαμε δημίους ας δούμε τι θα κάνουμε!

Μόνος δρόμος για το λαό, τους εργαζόμενους, η οργάνωση, ο αγώνας, η αλληλεγγύη μεταξύ μας. Να συνεχιστεί και με μεγαλύτερη ένταση από τα πριν το κύμα των συνελεύσεων, απεργιών, καταλήψεων στα υπουργεία και στις άλλες υπηρεσίες. Κι εδώ, στο Υπουργείο Παιδείας δεν πρέπει να μείνουμε απαθείς σαν τα πρόβατα που περιμένουν τη σφαγή. Άμεσα πρέπει να γίνει νέα γενική συνέλευση, με τη συμμετοχή όλων των εργαζόμενων, συμπεριλαμβανομένων των αποσπασμένων εκπαιδευτικών και των συναδέρφων από τον Ο.Ε.Ε.Κ. Στην τελευταία συνέλευση το Δ.Σ. επέβαλε τον αποκλεισμό τους από τη συνέλευση χωρίς να βάλει καν σε ψηφοφορία πρόταση που υπήρχε για συμμετοχή τους. Αυτό δεν πρέπει να ξαναγίνει. Είναι αυτονόητο ότι οποιαδήποτε κινητοποίηση αποφασιστεί, για να έχει επιτυχία, πρέπει να συμπεριλαμβάνει όλους τους εργαζόμενους στο υπουργείο. Τα περιθώρια στενεύουν, οι εφεδρείες, δηλαδή οι απολύσεις, έχουν αρχίσει.

Είναι ξεκάθαρο ότι το επόμενο διάστημα κάθε διαμαρτυρία, κάθε αγώνας που θα ξεφεύγει από τον έλεγχο του καθεστωτικού συνδικαλισμού και θα απειλεί τις κυρίαρχες επιλογές θα κρίνεται παράνομος. Για μας νόμιμο είναι το κοινωνικά δίκαιο, παράνομοι από το λαό θα κριθούν αυτοί που προωθούν σήμερα το πλιάτσικο της δημόσιας περιουσίας και την εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων.

Συνάδερφοι/σες,

ας μιλήσει ο καθένας με το διπλανό του, ας βρούμε τρόπους να οργανωθούμε και να αντιδράσουμε! Ας σπάσουμε το φόβο και την τρομοκρατία. Τίποτα πιο τρομοκρατικό από το μέλλον που έχουν ετοιμάσει για μας και τα παιδιά μας. Ας ξέρουν καλά ότι η οργή μας θα τους πνίξει!

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και δηλώνουμε ότι θα σταθούμε μαχητικά στο πλευρό των εκπαιδευτικών που διώκονται για συνδικαλιστική δράση. Ξέρουμε καλά ότι τα σχολεία και τα πανεπιστήμια «βράζουν», πολλοί είμαστε γονείς και ζούμε από πρώτο χέρι μαζί με τα παιδιά μας, τη μιζέρια όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων έτσι όπως την έχουν καταντήσει οι πολιτικές δεκαετιών και της έχει δώσει τη χαριστική βολή η πολιτική των μνημονίων και του Δ.Ν.Τ. Είμαστε στο πλευρό των αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών, μαθητών και φοιτητών, ο αγώνας για ζωή και αξιοπρέπεια είναι κοινός!

Γενίκευση και κλιμάκωση των απεργιών και των καταλήψεων. Συντονισμός με τους εργαζόμενους που αγωνίζονται και σε άλλους χώρους, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Ο αγώνας στα χέρια των εργαζόμενων! Με μαζική συμμετοχή στις συνελεύσεις, να κάνουμε το σωματείο μας όργανο αγώνα και αντίστασης!

Να μην αφήσουμε τη «νέα» κυβέρνηση να πάρει ανάσα! Είμαστε πολλοί, έχουμε τη δύναμη!

Δεν είμαστε μόνοι μας! Από τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, μέχρι τις αραβικές χώρες και τις ακτές του ατλαντικού οι λαοί ξεσηκώνονται και γράφουν ιστορία!

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

protovouliaergaz@yahoo.gr

Όλοι και όλες στη Γενική Συνέλευση για να πάρουμε αποφάσεις αγώνα, για να ανατρέψουμε την πολιτική που λεηλατεί τις ζωές μας.

2011-10-04T04:14:00.000-07:00

Συναδέρφισσα/ε.

Έχουμε όλοι καταλάβει το μέλλον που επιφυλάσσουν σ’ εμάς και στην υπόλοιπη κοινωνία: Φτώχεια, απολύσεις, μισθοί και συντάξεις πείνας, νέοι φόροι και χαράτσια, κατάργηση των όποιων κοινωνικών παροχών υπήρχαν, διάλυση της όποιας δημόσιας παιδείας και υγείας, λεηλασία της δημόσιας περιουσίας και των φυσικών πόρων. Κυβέρνηση, κεφάλαιο Δ.Ν.Τ. και Ε.Ε. έχουν αποφασίσει την εξόντωσή μας «για να σωθεί η χώρα» όπως λένε, ταυτίζοντας τη χώρα με τα δικά τους συμφέροντα.

Μέχρι τώρα η αντίδραση των εργαζόμενων δεν ήταν ικανή να ανατρέψει αυτή την πολιτική. Ο κάθε κλάδος περιορίζεται στα δικά του αιτήματα, ζητάει εξαίρεση, προσπαθεί να πείσει για τα δικά του δίκια. Κυριαρχούν ο κατακερματισμός και οι συντεχνιακές λογικές και το αποτέλεσμα είναι ο κάθε ένας να συκοφαντείται και να χτυπιέται πιο εύκολα.

Και εδώ, στο Υπουργείο Παιδείας, η αδράνεια και η επανάπαυση πατάνε σε τέτοιες λογικές: Από τη μια η αγανάκτηση και ο θυμός, από την άλλη όμως η ελπίδα ότι εμάς δεν θα μας πιάσουν τα μέτρα, ότι στον ευρύτερο εντάξει, αλλά στον στενό δημόσιο τομέα δεν μπορούν να κάνουν απολύσεις, ότι ακόμη κι αν απολύσουν αορίστου, τους μόνιμους δεν μπορούν να τους αγγίξουν, ότι είμαστε χαμηλόμισθοι σε σχέση με άλλους και δεν μπορεί να μας μειώσουν κι άλλο τους μισθούς. Πέρα απ’ το ότι αυτού του τύπου οι βεβαιότητες καταρρίπτονται συνεχώς τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, ακόμη κι αν κάποιος δεν απολυθεί, θα έχει σίγουρα απολυμένους στην οικογένειά του. Ακόμη κι αν δεν μας κόψουν κι άλλο τον μισθό, θα μας εξοντώσουν με τους φόρους και πάει λέγοντας. Κι ότι τελικά σε μια κοινωνία που δυστυχεί δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος. Γι’ αυτό πρέπει να πούμε: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Τις τελευταίες μέρες κάτω από την πίεση των εργαζόμενων, έγιναν μια σειρά κινητοποιήσεις μέχρι και «καταλήψεις» υπουργείων. Κινητοποιήσεις που όμως δεν ήταν οργανωμένες από τα κάτω, μέσα από γενικές συνελεύσεις. Η ΑΔΕΔΥ ανακοίνωσε στους εργαζόμενους ότι θα προχωρήσει σε καταλήψεις υπουργείων, όρισε την αρχή και το τέλος της κινητοποίησης. Δεν μπορεί να αγνοήσει κανείς την δυναμική που φαίνεται να υπάρχει στους χώρους δουλειάς, την αγανάκτηση που φουντώνει. Όσο όμως αφήνουμε εμείς οι εργαζόμενοι τον αγώνα στα χέρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, καμιά κυβέρνηση δεν αισθάνεται ότι απειλείται. Πόσο μάλλον που εδώ στο Υπουργείο Παιδείας, δεν έχουμε κάνει συνέλευση εδώ και μήνες.

Ας φροντίσουμε λοιπόν σήμερα να γίνει μια ουσιαστική κουβέντα για το πώς μπορούμε να αντιπαλέψουμε την πολιτική των μνημονίων και της εξαθλίωσης της ζωής μας. Ας προτείνουμε, ας πούμε ιδέες για το τι μπορούμε να κάνουμε. Εμείς και όχι κάποιοι άλλοι για μας. Ας σηκώσουμε το χέρι μας να ψηφίσουμε γι’ αυτά που εμείς θα υλοποιήσουμε κι ας έρθουμε μετά, όταν εμείς θα το ορίσουμε, σε νέα γενική συνέλευση, να κάνουμε τον απολογισμό και να αποφασίσουμε πώς θα προχωρήσουμε. Ας δούμε πώς μπορούμε να έρθουμε σε επαφή με τους εργαζόμενους σε άλλα υπουργεία και υπηρεσίες, πώς μπορούμε να συντονίσουμε τον αγώνα μαζί τους. Μην το αφήνουμε στην ΑΔΕΔΥ και τις ομοσπονδίες, είδαμε πού μας οδηγήσανε πατώντας πάνω στη δική μας αδράνεια.

Ξέρουμε ότι ο αγώνας για να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική θα είναι μακροχρόνιος και σκληρός. Είναι όμως μονόδρομος, δεν υπάρχουν περιθώρια για ατομικές λύσεις και βολέματα.

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

protovouliaergaz@yahoo.gr

Όχι στα νέα χαράτσια! Να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας!

2011-10-04T04:12:00.000-07:00

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες

Η περίοδος της παρατεταμένης λιτότητας έχει τελειώσει έτσι όπως τη γνωρίσαμε και τη ζήσαμε και αρχίζει μια νέα, αυτή της εξόντωσης του λαού μας. Μετά την περσινή επιδρομή στο εισόδημα μας με την περικοπή στα δώρα και στα επιδόματα, η πρόσφατη μείωση στους μισθούς με την εφαρμογή του ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ αλλά και αυτή που πρόκειται να ακολουθήσει με την νέα ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ με την «εισφορά αλληλεγγύης», το «τέλος ακινήτων», αλλά και η εφαρμογή του δήθεν νέου μισθολογίου της κυβέρνησης διαμορφώνει μια εφιαλτική προοπτική για τους εργαζομένους στο δημόσιο αλλά και για τις οικογένειες τους που δέχονται έτσι και αλλιώς εμμέσως πλην σαφώς τις επιπτώσεις από τη γενικότερη αφαίμαξη, με τις μειώσεις μισθών, συντάξεων, επιδομάτων ανεργίας, με τις τεράστιες αυξήσεις σε είδη και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης, με την ανεργία, την μερική απασχόληση να ανέρχονται σε πρωτοφανή ύψη. Η οικονομική θέση όλων των λαϊκών στρωμάτων οδηγείται από το κακό στο χειρότερο και ο Γ. Παπανδρέου δηλώνει ξετσίπωτα από τη ΔΕΘ, ότι ‘’αγωνιζόμαστε ώστε σε κάθε οικογένεια να υπάρχει ένας εργαζόμενος’’.

Η εξάπλωση με γρήγορο και ανεξέλεγκτο τρόπο της κρίσης όχι μόνο στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στις άλλες ηπείρους, δείχνει ότι τελικά δεν ήταν ο μεγάλος αριθμός δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα που μας οδήγησε εδώ. Όπως δεν δημιούργησαν την κρίση οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, τα θύματα δηλαδή των οικονομικών ή των συμβατικών πολέμων. Μας ζητάνε να πληρώσουμε νέους φόρους και χαράτσια για να μην χρεοκοπήσει η χώρα. Μας ζητάνε να μείνουμε άνεργοι, να μείνουμε χωρίς γιατρούς και νοσοκομεία, να στέλνουμε τα παιδιά μας σε σχολεία χωρίς βιβλία και δασκάλους, να αφήσουμε τις τράπεζες να μας πάρουν τα σπίτια, για να σωθεί η χώρα, ταυτίζοντάς τη με τα συμφέροντα μιας ολιγαρχίας. Να χρεοκοπήσουν αυτοί, όχι εμείς.

Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ, έχουν καταφέρει με τον τρόπο που κινούνται ν’ ακυρώσουν ένα από τα μεγαλύτερα όπλα διεκδίκησης και αγώνα των εργαζομένων, την ΑΠΕΡΓΙΑ. Σ’ όλη αυτή την κρίσιμη περίοδο κάνουν ό, τι μπορούν για να εκτονώσουν την αγανάκτηση και την οργή, για να σπείρουν την απογοήτευση, να διασπάσουν και να αποδυναμώσουν τους αγώνες. Το ίδιο ισχύει και με την κατάσταση του συλλόγου μας. Είναι δεδομένο ότι το διοικητικό συμβούλιο θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην εκφραστεί η δυσαρέσκεια που υπάρχει. Τα έχουμε δει άλλωστε. Την προηγούμενη Πέμπτη που επέστρεψε η Τρόικα πραγματοποιήθηκε κατάληψη σε αρκετά Υπουργεία. Ο Σύλλογος και η Ομοσπονδία μας κράτησαν αρνητική στάση. Ούτε κουβέντα φυσικά για να δούμε πώς θα αποκτήσει η απεργία το πραγματικό της νόημα, να μην λειτουργήσει το υπουργείο και να σκεφτούμε και να δράσουμε συλλογικά.. Να επιδιώξουμε το συντονισμό με τους εργαζόμενους από το χώρο της υγείας και άλλα υπουργεία. Εμείς έχουμε λόγους να συναντηθούμε μαζί τους; Έχουμε λόγους να συναντηθούμε με τα παιδιά μας, φοιτητές και μαθητές, στους δρόμους του αγώνα, να συναντηθούμε με τους καθηγητές και τους δασκάλους; Με τους εργαζόμενους στα μέσα μεταφοράς; Με τους άλλους εργαζόμενους και άνεργους; Δεν θα το κάνουν οι ομοσπονδίες, δεν θα το κάνουν τα διοικητικά συμβούλια. Οι ευθύνες είναι όλες πάνω μας. Οφείλουμε να τις αναλάβουμε. Πρέπει να σκεφτούμε ότι όποιος σ’ αυτές τις συνθήκες μείνει μόνος, δεν στηριχτεί και δεν στηρίξει τον διπλανό του, δεν υπερασπιστεί το δικαίωμα στη ζωή, την υγεία, την παιδεία, στην τροφή τη στέγη για όλους, όποιος δεν καταλάβει ότι η αλληλεγγύη και ο αγώνας για κοινωνική δικαιοσύνη και ελευθερία είναι η μόνη διέξοδος, υποθηκεύει όχι μόνο το δικό του μέλλον αλλά και των επόμενων γενιών.

Απέναντι σε όλα αυτά είναι πλέον κάτι παραπάνω από φανερό ότι χρειάζεται να ορθωθούν οι αντιστάσεις μας. Ο εργαζόμενος δεν είναι «τσαμπατζής», δεν τα «έφαγε» μαζί με το σύστημα, ούτε «καταναλώνει παραπάνω από όσα παράγει». Τα έχει όλα πληρωμένα με τον ιδρώτα του. Είναι ο μοναδικός παραγωγός όλου του κοινωνικού πλούτου που υπάρχει, και δεν χρωστάει σε κανέναν.

Οι εργαζόμενοι ξέρουν ότι έχουν να κάνουν με μία κατοχική κυβέρνηση, μία κυβέρνηση δοσίλογων. Έχουν καταλάβει μέσα από την πείρα τους και με όλα αυτά που ζουν και βιώνουν καθημερινά ότι τα πράγματα θα χειροτερέψουν. Έχουν, επίσης, κατανοήσει σε μεγάλο βαθμό ότι θα χρειαστούν μεγάλοι αγώνες για να ανοίξει ο δρόμος της μαζικής αντίστασης με μεγαλύτερη ορμή και αποφασιστικότητα.

Τώρα ο λαός ξέρει και το απέδειξε ότι μπορεί να βγει μαζικά στους δρόμους και να πλημμυρίσει τις πλατείες. Μπορεί να ξαναδοκιμάσει τις δυνάμεις του και να οργανώσει καλύτερα την πάλη του και να γίνει το εργατικό και λαϊκό κίνημα ο εφιάλτης των δυνάμεων της αντιλαϊκής επίθεσης. Επειδή φοβούνται τον λαό έχουν υψώσει κάγκελα παντού, εγκατέστησαν μόνιμα τα ΜΑΤ στους χώρους εργασίας μας. Το σύνθημα για ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ παραμένει επίκαιρο.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ,

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΦΑΖΙΖΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΠΟΛΥΠΛΕΥΡΟΣ ΜΑΖΙΚΟΣ ΓΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΝΕΟΤΑΞΙΚΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

· ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ-ΥΓΕΙΑ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ

· ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΝ ΜΑΣ. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ

· ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΧΑΡΑΤΣΙ

· ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

· ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, Δ.Ν.Τ., Ε.Ε.

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

2011-09-21T00:43:00.000-07:00

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, Δ.Ν.Τ. ΚΑΙ Ε.Ε.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ, (12.30 μέχρι τη λήξη του ωραρίου)

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 1 μ.μ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ.

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας
protovouliaergaz@yahoo.gr

2011-09-08T03:25:00.000-07:00

06-09-2011

Συνάδερφοι/ συναδέρφισσες.

Το τελευταίο διάστημα θα έχετε παρατηρήσει όλοι την έντονη ανησυχία της πολιτικής ηγεσίας και των στελεχών τους, διότι προφανώς αισθάνονται ότι απειλούνται από τους εργαζόμενους μέσα και έξω από το υπουργείο. Το μετατρέπουν, λοιπόν σε φρούριο. Κάγκελα παντού, καθημερινή παρουσία των δυνάμεων καταστολής, απαγόρευση εισόδου των εργαζομένων στο υπόγειο γκαράζ. Το τελευταίο διάστημα το μόνο που «χτίζεται» στο χώρο της Παιδείας είναι τα οχυρωματικά έργα στο υπουργείο, όλα τα υπόλοιπα μέτρα γκρεμίζουν αυτό που μέχρι τώρα ξέραμε σαν Δημόσια Δωρεάν Παιδεία.

Συνάδελφοι/σσες, αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς πρέπει ν΄ ανεχτούμε οποιαδήποτε εγκληματική για την ασφάλειά μας παράλειψη στο χώρο εργασίας μας. Αν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (σεισμός, φωτιά κ.λ.π.) ακολουθήσουμε τις οδηγίες διαφυγής από το κτίριο, οι οποίες εκτός των άλλων δίνονται στα διαγράμματα που είναι αναρτημένα στους διαδρόμους, θα βρεθούμε μπροστά σε κλειδωμένες πόρτες. Συγκεκριμένα:

Από τις 4 εξόδους που προβλέπονται στο ισόγειο, ανοιχτή είναι μόνο μία, η κεντρική. Οι υπόλοιπες 3 είναι κλειδωμένες. Στις δύο υπάρχει κλειδί σε κουτάκι το οποίο θα πρέπει να σπαστεί σε περίπτωση ανάγκης. Στην τρίτη, πτέρυγα Δ μπροστινή πλευρά του κτιρίου, δεν είναι δυνατόν να φτάσει κανείς μέχρι την έξοδο καθώς έχουν κλειδωθεί οι ενδιάμεσες πόρτες και έχει τοποθετηθεί και ανακοίνωση που απαγορεύει να προχωρήσεις.

Αν μάλιστα ακολουθώντας τις οδηγίες που ισχύουν για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης κατέβουμε από τους ορόφους τη σκάλα που βρίσκεται στην μπροστινή άκρη της πτέρυγας Δ, φτάνοντας στο ισόγειο θα βρεθούμε μπροστά σε κλειδωμένη πόρτα και αν θέλουμε να βγούμε από το κτίριο θα πρέπει πάλι να ανέβουμε πάνω, και να κατέβουμε από άλλη σκάλα. Καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό σε συνθήκες πανικού και με δεκάδες ή εκατοντάδες ανθρώπων να προσπαθούν να διαφύγουν από αυτό το σημείο.

Απευθυνθήκαμε στους υπεύθυνους της Πολιτικής Σχεδίασης για έκτακτη ανάγκη και οι απαντήσεις που πήραμε δεν είναι ικανοποιητικές. Οι κανονισμοί δεν προβλέπουν κλειδωμένες πόρτες και κουτάκια που σε συνθήκες πανικού πρέπει να σπαστούν. Οι έξοδοι διαφυγής θα πρέπει να είναι εύκολα ανοιγόμενες προς την κατεύθυνση διαφυγής (π.χ. με μπάρες πανικού όπως οι ενδιάμεσες πόρτες στους ορόφους) χωρίς τη χρήση κλειδιού. Κλειδί μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο από έξω προς τα μέσα.

Η αμέλεια για τα ζητήματα αυτά είναι εγκληματική. Πρέπει να ανοίξουν άμεσα οι προβλεπόμενες έξοδοι και να δοθούν νέες οδηγίες και διαγράμματα.

Το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου είναι και σε αυτή την περίπτωση άφαντο. Πρέπει να σταματήσουμε απλά να τους καταγγέλλουμε για το τι δεν κάνουν για μας και ν’ αναλάβουμε τις ευθύνες μας για τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τη ζωή μας. Και αυτή την περίοδο οι ευθύνες μας είναι πολλές. Κάθε μέρα ανακοινώνονται και νέα μέτρα και πρέπει να δούμε και εμείς, πώς μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους θα αντισταθούμε. Ο μόνος τρόπος είναι μέσα από τις γενικές συνελεύσεις που πρέπει να επιβάλουμε να γίνουν, να πάρουμε αγωνιστικές αποφάσεις που θα τις υλοποιήσουμε εμείς οι ίδιοι, μέσα από ανοιχτές επιτροπές αγώνα.

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ! ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

2011-07-12T02:47:00.000-07:00

Για μια ακόμα φορά το τελευταίο διάστημα γίναμε θεατές της κρατικής βίας (ξυλοδαρμοί και ρίψη χημικών), ακόμα και εντός του χώρου του Υπουργείου. Αυτή τη φορά χθες εναντίον φοιτητών που προασπίζονται το δικαίωμα για μια δωρεάν δημόσια παιδεία, για την οποία ας μη ξεχνάμε χύθηκε αρκετό αίμα (κι απ’ ότι φαίνεται συνεχίζεται να χύνεται). Το σύνθημα «ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» παραμένει επίκαιρο όσο και τότε.

ΨΩΜΙ: Η πολιτική Κυβέρνησης-Τρόικας οδηγεί στην ανεργία ή/και σε «κινεζοποίηση» τα λαϊκά εισοδήματα.

ΠΑΙΔΕΙΑ: κλείνει σχολεία, μειώνει το διδακτικό προσωπικό και με το νέο νόμο πλαίσιο για την ανώτατη εκπαίδευση οδηγεί στην πλήρη απαξίωσή της, φέρνει χορηγούς, δίδακτρα, καταργεί συγγράμματα, κλείνει εστίες και πολλά άλλα.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Για να τα πετύχει όλα αυτά και να κάμψει τις αντιστάσεις καταφεύγει στην απροκάλυπτη βία. Μάρτυρές της ήμασταν στις 28-29 του Ιούνη στο Σύνταγμα. Μέσα σε δύο μέρες ρίχτηκαν 2.200 χημικά και την επομένη παραγγέλθηκαν 10.000 έναντι 900.000 ευρώ.

Ελπιδοφόρα και σημάδι ότι κάτι αλλάζει στην κοινωνία μας, είναι η αλληλεγγύη που επέδειξε σημαντικός αριθμός εργαζόμενων του υπουργείου, στους αγωνιζόμενους φοιτητές. Η έντονη διαμαρτυρία για την αστυνομική βία και η απαίτηση να αφεθεί ελεύθερος ο φοιτητής που κρατούνταν στην είσοδο του υπουργείου, είναι μια παρακαταθήκη για το χώρο μας. Από την άλλη, είδαμε και συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ, συμβούλους της υπουργού, ανώτατα διοικητικά στελέχη του υπουργείου, την ώρα που τα ΜΑΤ κυνηγούσαν, χτυπούσαν και συλλάμβαναν φοιτητές, να προσπαθούν να μας πείσουν για τη δημοκρατική τους ευαισθησία και για την πρόθεσή τους να μεσολαβήσουν για να μη γίνουν συλλήψεις, αρκεί «να γυρίσουμε όλοι στα γραφεία μας», «για να μην εκνευρίζουμε τους αστυνομικούς». Τους διαμηνύουμε ότι η τακτική του χαμαιλέοντα δεν αποδίδει πια. Δεν γίνεται να είναι και με την εξουσία και να θέλουν να τα έχουν καλά και με την κοινωνία. Ο ρόλος τους είναι συγκεκριμένος και ξεκάθαρος, εδώ και πολλά χρόνια έχουν διαλέξει στρατόπεδο.

Σύσσωμη η πολιτική ηγεσία και οι παρατρεχάμενοί της βροντοφωνάζουν «ΠΡΩΤΑ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ», την ώρα που η πολιτική που προωθούν χτυπάει το παρόν και το μέλλον των μαθητών και των οικογενειών τους. Ταυτόχρονα, το εισόδημα εκπαιδευτικών και υπαλλήλων στις υπηρεσίες συμπιέζεται συνεχώς. ΟΛΩΝ; Όχι κι όλων. Σύμφωνα με την απόφαση αρ. πρωτ.:32534/Η/18-03-2011 (ΑΔΑ: 4 Α1Σ9-Η7) εγκρίνεται δαπάνη 1.146.600,00 ευρώ για το έτος 2011 που αφορά στην υπερωριακή απασχόληση (45 ωρών) των υπαλλήλων, μετακλητών, αποσπασμένων, ειδικών συμβούλων – συνεργατών (που λέγαμε παραπάνω) και ειδικών επιστημόνων στα Πολιτικά Γραφεία στο Υπουργείο (Υπουργού, Αναπληρώτριας, Υφυπουργών, Γενικού Γραμματέα και Ειδικών Γραμματέων). Διαπιστώνουμε ότι απασχολούνται 130 άτομα χωρίς να υπολογίσουμε τους 27 αστυνομικούς και οδηγούς που είναι επίσης στην ίδια απόφαση.

Οι κινήσεις της κυβέρνησης των δοσίλογων, που στοχεύουν στην δημιουργία σιδερόφρακτων ταγμάτων ασφαλείας πρόθυμων να ορμίσουν με λύσσα και να εξαλείψουν κάθε κίνηση διεκδίκησης ή διαμαρτυρίας προκύπτουν και από το γεγονός ότι η αναλογία περίπου 71 αστυνομικοί ανά 10.000 κατοίκους πρόκειται για τις υψηλότερες στον κόσμο, υψηλότερη ακόμα και από χώρες στις οποίες κυριαρχούν δικτατορικά ή στρατοκρατικά καθεστώτα. Το σύνολο προσωπικού στα σώματα ασφαλείας (αστυνομία, λιμενικό πυροσβεστική) είναι 71.500 με στοιχεία του 2011 (από τις εταιρείες ICAP και HayGroup για τα Υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών). Μέσα στο μνημονιακό 2010, όλος ο Δημόσιος Τομέας συρρικνώθηκε κατά 10%, εκτός από τα σώματα ασφαλείας που αυξήθηκαν κατά 5%. Ενώ η Τρόικα πιέζει για καθεστώς «10 αποχωρήσεις, αντί μιας πρόσληψης στον Δημόσιο Τομέα», και ενώ συζητούνται απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, την ίδια στιγμή η Τρόικα επιτρέπει (ή επιβάλλει;) να ξεκινήσει η διαδικασία μέσα στο 2011 για νέα καταιγίδα προσλήψεων 2.700 αστυνομικών (απόφαση ΔΙΠΠ/Φ. ΕΓΚΡ. 12/34/2803).

ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ’73

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

protovouliaergaz@yahoo.gr

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

2011-06-20T22:10:00.000-07:00

Συνάδερφοι/σες στην συγκέντρωση-συζήτηση του συλλόγου που έγινε την Τρίτη εκφράστηκε όπως ήταν φυσικό η αγανάκτηση για τα μέτρα που προωθούνται εδώ και ένα χρόνο και τώρα με το μεσοπρόθεσμο και η αγωνία για το μέλλον. Εκφράστηκε επίσης η δυσαρέσκεια για την αδράνεια που δείχνει το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου καθώς και η διάθεση να αντισταθούμε. Επειδή και εμείς πιστεύουμε ότι:

-Τώρα πρέπει να κάνουμε κάτι, αύριο θα είναι αργά.

-Δεν πρέπει να περιμένουμε από κανένα να μας λύσει τα προβλήματα, η λογική της ανάθεσης έχει δείξει τα όριά της.

-Η δυσαρέσκεια και η οργή πρέπει να μετατραπεί σε σχέδιο αγώνα, σε δράση, να μη μείνει στο επίπεδο της γκρίνιας, αυτή δεν ενοχλεί κανένα.

Καλούμε σε συζήτηση στο κυλικείο την Τρίτη 21/6 στις 10.30 π.μ. για να δούμε πώς θα απαιτήσουμε από το διοικητικό συμβούλιο να προχωρήσει άμεσα σε συνέλευση και τις προτάσεις που θα κατεβάσουμε εκεί, τόσο ως προς το διεκδικητικό πλαίσιο όσο και για τις μορφές πάλης. Πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητη η συμπόρευση τόσο με τους συναδέρφους που προέρχονται από τον Ο.Ε.Ε.Κ. όσο και με τους αποσπασμένους εκπαιδευτικούς και τους καλούμε στην συζήτηση για να δούμε από κοινού τις δράσεις μας.

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

protovouliaergaz@yahoo.gr

Ψηφίσματα Λαϊκής Συνέλευσης Πλατείας Συντάγματος 2 Ιουνίου 2011

2011-06-03T01:56:00.001-07:00

1. Τώρα μιλάμε εμείς! Κάλεσμα για πανευρωπαϊκό ξεσηκωμό στις 5 Ιουνίου

Από τις 25 Μαϊου, χιλιάδες πολίτες έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Έχουμε διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, αλλά μάς ενώνουν η αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν καθώς και ο πόθος μας για δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια. Είμαστε διαφορετικοί, αλλά είμαστε και θα μείνουμε όλοι μαζί ενωμένοι!

Ταυτόχρονα, ανάλογες κινήσεις γίνονται παντού στην Ευρώπη. Την Κυριακή 5 Ιουνίου συντονίζουμε πανευρωπαϊκά το βηματισμό μας και δίνουμε ραντεβού στις 6:00 στο Σύνταγμα , σε όλες τις πλατείες της χώρας, και παντού στην Ευρώπη . Πρέπει να ακουστεί παντού δυνατά η φωνή μας:

-γιατί δεν μπορεί να θυσιάζονται ολόκληροι λαοί για να μη ζημιωθούν οι δανειστές- το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν θα το πληρώσουμε,

-γιατί αυτό το πολιτικό σύστημα που κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, δεν μπορεί πια να αποφασίζει για μας χωρίς εμάς και πρέπει να ανατραπεί,

-γιατί θέλουμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από την εργασία μας, χωρίς τη διαρκή τρομοκρατία της ανεργίας.

-γιατί πρέπει να τιμωρηθούν όσοι λεηλάτησαν το δημόσιο πλούτο.

-γιατί η δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία είναι αναφαίρετα δικαιώματα όλων,

-γιατί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα δεν πρέπει να περάσει.

Η οργανωμένη παραπληροφόρηση δεν μας φοβίζει. Θα μείνουμε στις πλατείες μέχρι να φύγουν και να μην επιστρέψουν με άλλο προσωπείο όλοι όσοι δημιούργησαν το σημερινό αδιέξοδο: ΔΝΤ, Μνημόνια, τρόικα, κυβερνήσεις, τράπεζες και όσοι μάς εκμεταλλεύονται. Θα συνεχίσουμε να διαδηλώνουμε ενωτικά και συλλογικά μέχρι “Ταραχή να πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα να υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου”

2. Οι επόμενες λαϊκές συνελεύσεις της πλατείας Συντάγματος μέχρι την Κυριακή 5 Ιουνίου να ασχοληθούν εκτός των άλλων με το παρακάτω θέμα: Πώς θα οργανωθούν από τα ξημερώματα της 15ης Ιουνίου 2011 συγκεντρώσεις σε όλες τις πλατείες με αφίσες που να εξηγούν τους όρους του μεσοπρόθεσμου μνημονίου. Στη συνέχεια, να πραγματοποιηθούν πορείες, που θα παρακινούν τους συμπολίτες μας να συμμετάσχουν, με κατάληξη την πλατεία Συντάγματος με σκοπό την κατάληψη της πλατείας και τον αποκλεισμό του κοινοβουλίου.

3. Το Ράδιο Ένταση 100,1. Προτείνεται η αναστολή των εκπομπών του ραδιοφώνου, να έρθει στην πλατεία και να κάνει τις εκπομπές του από την πλατεία Συντάγματος.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

Κάθε μέρα

18:00 Συγκέντρωση στο Σύνταγμα

21:00 Λαϊκή συνέλευση

http://real-democracy.gr

2011-06-01T01:16:00.001-07:00

Αυξήσεις τιμών, μειώσεις μισθών, ανεργία, κρατική-παρακρατική τρομοκρατία…

Το κάθε φορά επικαιροποιημένο μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, με πολλά "δωράκια" για τις πλάτες μας, η καταπάτηση των δικαιωμάτων πολλών δεκαετιών δείχνουν να μην έχουν τέλος. Κι όλα αυτά φαίνεται σαν να μην μας αφορούν.

Δεν μας αφορά ότι θα γίνουμε υπάλληλοι του κράτους, χωρίς οργανικές θέσεις; Δεν μας αφορούν οι υποχρεωτικές μετατάξεις με αξιολόγηση; (απολύσεις δηλαδή). Τι θα γίνει με τους συναδέλφους μας που προέρχονται από τον ΟΕΕΚ και βρίσκονται εδώ με προσωρινή μετάταξη; Η σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας που έρχεται με το νέο μισθολόγιο δεν μας αφορά; Τι είδους παραγωγικότητα και πως μετριέται π.χ. στο υπουργείο μας; Με το πόσοι διορισμοί, μεταθέσεις, αποσπάσεις γίνονται ή με το πόσα έγγραφα συντάσσουμε; Δεν μας αφορά το ξεπούλημα της υγείας, της παιδείας και οποιουδήποτε αγαθού έχει δημόσιο χαρακτήρα; Όλα αυτά και άλλα πολλά μας αφορούν γιατί έχουν να κάνουν με τις ζωές μας.

Πρέπει ν' αντισταθούμε σ' αυτήν την αδιέξοδη πολιτική που μας οδηγεί στην καταστροφή. Που τα παίρνει από μας (που δεν τα φάγαμε μαζί) και τα δίνει γι’ ακόμα μια φορά σ' αυτούς που τα φάγανε μαζί. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι το σύνολο του ποσού της δανειακής σύμβασης-"βοήθειας" των 110 δις πάει για την πληρωμή των τοκοχρεολυσίων-πανωτοκίων κι όχι (όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε) για μισθούς και συντάξεις.

Με την απάθεια και την αδιαφορία μας να μη συναινέσουμε στο έγκλημα που διαπράττουν, να μην τους επιτρέψουμε να υποθηκεύσουν τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας.

Πολλοί ρωτούν: και τι μπορούμε να κάνουμε; Εμείς λέμε ότι στην ιστορία δεν υπάρχουν μονόδρομοι. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να παλέψουμε κι όχι να σκύψουμε το κεφάλι στους αυτουργούς του εγκλήματος και στους εκάστοτε συνεργάτες τους (ΜΜΕ, γραφειοκράτες συνδικαλιστές, βολεμένους κτλ.). Αν δεν πάρουμε στα χέρια μας τις ζωές μας θα είμαστε άξιοι της τύχης μας. Μόνο μέσω του συλλογικού αγώνα, της αλληλεγγύης μπορούμε να διεκδικήσουμε μια καλύτερη ζωή.

Το δρόμο δείχνουν οι εξεγερμένοι ανά τον κόσμο. Τη σκυτάλη της αγανάκτησης των λαών της Β. Αφρικής παίρνουν σιγά-σιγά στα χέρια τους οι λαοί του νότου της Ευρώπης. Φτάνει αυτό; Μάλλον όχι, αλλά είναι μια καλή αρχή. Το αυθόρμητο κίνημα για να έχει αποτέλεσμα πρέπει να συνειδητοποιηθεί και να οργανώσει την αντίστασή του. Αυτό πρέπει να γίνει σε κάθε χώρο δουλειάς.

Απέναντι στη χρόνια αδράνεια του Δ.Σ. του Συλλόγου να εκφράσουμε την αντίθεσή μας, να αντισταθούμε.

Ζητάμε να συγκληθεί άμεσα Γ.Σ. του Συλλόγου με συμμετοχή των αποσπασμένων εκπαιδευτικών (με δικαίωμα λόγου) και με θέμα τον τρόπο αντίδρασής μας στις εγκληματικές επιλογές της Κυβέρνησης-Τρόικας και τις μορφές πάλης που μπορούμε να προβάλλουμε.

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

protovouliaergaz@yahoo.gr

ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ.

2011-05-18T22:36:00.000-07:00

Η δολοφονία του Μ. Καντάρη για μια βιντεοκάμερα ήταν ένα τρομερό σοκ για όλη την κοινωνία. Ακόμα μεγαλύτερο σοκ ήταν το πώς οι φασιστικές ομάδες αξιοποίησαν το γεγονός για να μετατρέψουν την Αθήνα σε Βερολίνο της δεκαετίας του 30 τότε που οι ορδές των Ναζί μαχαίρωναν, άνοιγαν κεφάλια και έσπαγαν μαγαζιά Εβραίων, αυτών στους οποίους είχαν φορτώσει την ευθύνη για την οικονομική κρίση και τη φτώχεια που βίωνε ο γερμανικός λαός, αλλά και για κάθε έγκλημα που συνέβαινε. Η άνοδός τους στην εξουσία είχε σαν αποτέλεσμα τον πόλεμο (το ιδεολόγημα στο οποίο στηρίχτηκε ήταν η καθαρότητα της φυλής), με τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που προσπαθούν σήμερα να μας κάνουν να ξεχάσουμε.

Η αύξηση της εγκληματικότητας το επόμενο διάστημα θα είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε σαν κοινωνία και θα επηρεάσει την καθημερινότητα και τον τρόπο ζωής του καθενός/μιάς μας. Δεν έχει υπάρξει χώρα στον κόσμο που να έχει εφαρμοστεί πολιτική σαν αυτή που προωθείται σήμερα στην Ελλάδα, που να μη συνοδεύτηκε από αύξηση του εγκλήματος, οργανωμένου ή μη. Η περιθωριοποίηση μέρους του πληθυσμού, η μετατροπή του σε απόβλητο χωρίς καμιά προοπτική ενσωμάτωσης, είναι γνωστό ότι έχει τέτοια αποτελέσματα. Το μήνυμα ότι η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ φτηνή, στέλνεται πρώτα και κύρια από την κυβερνητική πολιτική: είτε πρόκειται για τον άρρωστο που δεν του παρέχεται η περίθαλψη που έχει ανάγκη, γιατί η υγεία αποτελεί εμπόρευμα με συγκεκριμένη τιμή, κι όποιος δεν έχει, δεν παίρνει (κι αυτό δολοφονία δεν είναι;), είτε πρόκειται για τους άστεγους που πεθαίνουν τις χειμωνιάτικες νύχτες στους δρόμους της Αθήνας, είτε για τους απολυμένους που αυτοκτονούν.

Αποτελούν τα παραπάνω άλλοθι για την εγκληματική συμπεριφορά κάποιων; Φυσικά και όχι, πάντα υπάρχει και η προσωπική ευθύνη του καθενός μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες που καλείται να ζήσει και αυτό ισχύει και για τους Έλληνες και για τους μετανάστες. Η κοινωνία έχει λοιπόν το δικαίωμα να αμυνθεί απέναντι σε τέτοια φαινόμενα. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι το να στοχοποιήσουμε όλους τους μετανάστες υπάρχει μεγάλη διαφορά, κι εδώ είναι που οι φασίστες κάνουν πολιτική. Αν αποδειχτεί ότι οι δράστες είναι ναρκομανείς, τι θα γίνει; Θα κυνηγάνε να λυντσάρουνε όλους τους τοξικοεξαρτημένους; Αν αποδειχτεί ότι είναι άστεγοι; Θα δολοφονούν τους άστεγους;

Σερβία, Κόσσοβο, Ιράκ, Αφγανιστάν και τώρα Λιβύη δέχτηκαν και δέχονται τις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις στις οποίες συμμετέχει και η Ελλάδα. Ο πόλεμος εκτός απ’ τους νεκρούς και τις καταστροφές φέρνει και την προσφυγιά. Οφείλουμε να αντιδράσουμε, να σταματήσουμε την εμπλοκή της Ελλάδας στους πολέμους αυτούς, οι οποίοι, πέρα από τα προσχήματα που προβάλουν, γίνονται για τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των πολυεθνικών. Η κυβέρνηση μας λέει ότι συμμετέχουμε για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας. Εμείς θα δεχτούμε ότι ο δρόμος για την ανάπτυξη περνά και από τα ερείπια των βομβαρδισμένων χωρών;

Την ανάπτυξη στήριξαν και οι δεκάδες νεκροί και σακατεμένοι μετανάστες εργάτες στα κάτεργα των ολυμπιακών έργων, τα οποία θα πληρώνουμε όχι μόνο εμείς αλλά και οι επόμενες γενιές, την ανάπτυξη στηρίζουν και σήμερα σε καθεστώς σκλαβιάς στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας. Και παρ’ όλα αυτά, θα συνεχίσουν να έρχονται με κάθε μέσο, από στεριά και από θάλασσα για να γλιτώσουν από τις βόμβες, τους λιμούς και τις περιβαλλοντικές καταστροφές που τα επόμενα χρόνια θα ερημώσουν ολόκληρες περιοχές. Έτσι όπως κάποτε φεύγανε οι πεινασμένοι Ευρωπαίοι, ανάμεσά τους και Έλληνες, για να βρουν τον παράδεισο, στην Αμερική. Πόσους μπορούν να πνίξουν στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο; Πόσους ακόμη να ανατινάξουν στα ναρκοπέδια του Έβρου; Πόσους να βασανίσουν στα αστυνομικά τμήματα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (υποδοχής τα λένε) που ετοιμάζουν;

Μια κοινωνία που δεν αντιστέκεται για να υπερασπιστεί τα δίκαιά της, το δίκιο του εργαζόμενου και του άνεργου, το δίκιο του νεολαίου και του συνταξιούχου, είναι λογικό να βρίσκει πιο εύκολο να φορτώσει τις ευθύνες και το μίσος της στους πιο αδύναμους. Αφού ο ιδιωτικός υπάλληλος είναι έτοιμος να κατασπαράξει τον δημόσιο και ο άνεργος τον συμβασιούχο, γιατί να μην στραφούμε κι ενάντια στους μετανάστες; Ποιοι έχουν σειρά μετά απ’ αυτούς; Οι τσιγγάνοι; Οι ομοφυλόφιλοι; Οι ανάπηροι που μας κοστίζουν και κάτι παραπάνω; Όσοι δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι;

Τα Μ.Μ.Ε. που εδώ και χρόνια συστηματικά στοχοποιούν και δαιμονοποιούν τους μετανάστες, μας παρουσιάζουν τις φασιστικές συμμορίες σαν «επιτροπές κατοίκων». Μα τι έκαναν αυτοί οι τόσο μαχητικοί «κάτοικοι» για την υποβάθμιση των γειτονιών τους, για το τσιμέντο, την έλλειψη ελεύθερων χώρων, τον δηλητηριασμένο αέρα που αναπνέουν τα παιδιά τους, τα σκουπίδια που έχουν πνίξει τα σπίτια τους; Για να μην κάνουν τα παιδιά τους μάθημα σε ανήλιαγα μπουντρούμια, για καλύτερη υγεία και κοινωνική πρόνοια για τους αδύναμους; Τι έκαναν για να διεκδικήσουν από την εξουσία, από το δήμο και την κυβέρνηση, αυτά που δικαιούνται; Για το ότι οι γειτονιές τους έχουν μετατραπεί σε πιάτσα εμπορίου ναρκωτικών και σαρκός, μόνο οι μετανάστες φταίνε; Φυσικά και είναι και μετανάστες στα εγκληματικά αυτά κυκλώματα. Έλληνες όμως, δεν είναι; Και αυτά που λέγονται ότι η υποβάθμιση του κέντρου έγινε σύμφωνα με σχέδιο και τη συνεργασία πολιτικών, αστυνομίας, κυκλωμάτων της νύχτας και μεγάλων συμφερόντων από το χώρο του real estate για να διώξουν τους κατοίκους αρπάζοντάς τους για ένα κομμάτι ψωμί τα σπίτια τους, και μετά να φέρουν την «ανάπλαση»; Πόσο αθόρυβα πέρασε η αποκάλυψη της δίωξης υποψήφιου περιφερειάρχη με το ψηφοδέλτιο της χρυσής αυγής, για τη δολοφονία δύο ανθρώπων, και την πιθανή εμπλοκή του και σε άλλα εγκλήματα, ιδιοκτήτη μπαρ στην περιοχή του Άγιου Παντελεήμονα και πρωτεργάτη της «επιτροπής κατοίκων» που θέλει να καθαρίσει τη γειτονιά από την εγκληματικότητα;

Πάντα στην ιστορία, τις φασιστικές συμμορίες τις πλαισίωναν λούμπεν, κακοποιά στοιχεία και αποβράσματα. Αυτοί δεν θα αποτελούσαν πρόβλημα για το λαϊκό κίνημα, αν δεν είχαν την ανοιχτή στήριξη της εξουσίας, πολιτικής και οικονομικής. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη διάρκεια του πολύωρου πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας την Πέμπτη 12 Μαΐου, τα ΜΑΤ δεν παρενέβησαν για να τους εμποδίσουν, ακόμα κι όταν επιτέθηκαν στο κέντρο στήριξης αστέγων. Μετά τις φασιστικές επιθέσεις που είχαν σαν αποτέλεσμα ένα νεκρό μετανάστη και δεκάδες άλλους τραυματισμένους στα νοσοκομεία, έγιναν 40 προσαγωγές ακροδεξιών, χωρίς καμιά να καταλήξει σε σύλληψη και σε απαγγελία κατηγοριών, αντίθετα συνελήφθησαν δύο μετανάστες για σωματική βλάβη και φθορές! Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που σ’ αυτή την πόλη ζούμε στιγμές αγαστής συνεργασίας φασιστών και αστυνομίας.

Σήμερα που η κυβέρνηση, ενόψει και των νέων πιο σκληρών μέτρων που έρχονται, ξέρει ότι η κοινωνία είναι στα πρόθυρα της έκρηξης, θα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει σαν δύναμη κρούσης και τους φασίστες. Μαζί με το γκλομπ του ΜΑΤατζή, θα χτυπάει και το μαχαίρι του φασίστα. Ταυτόχρονα θα παρουσιάζει τις δολοφονικές τους επιθέσεις, σαν σύγκρουση ακραίων ομάδων, νεολαιίστικων κ.λ.π. Για να περάσει το μήνυμα, «κάτσε στ’ αυγά σου, μη μιλάς, κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, για να τη βγάλεις καθαρή». Η ιστορία μας διδάσκει ότι αν σήμερα είναι οι μετανάστες αυτοί που δέχονται την επίθεση από τους φασίστες, πολύ σύντομα θα είναι ο απεργός, ο μαθητής, ο άνεργος.

Απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα , την εξαθλίωση και τον κανιβαλισμό να αντιτάξουμε την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την αξιοπρέπεια. Στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, να απαντήσουμε στην επίθεση που δεχόμαστε. Τα ιδεολογήματα της εξουσίας και των Μ.Μ.Ε. δεν είναι η μοναδική άποψη σ’ αυτή την κοινωνία. Καθημερινή αντίσταση στην πολιτική του Μνημονίου, του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

protovouliaergaz@yahoo.gr

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ! ΕΞΩ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!

2011-05-12T04:10:00.000-07:00

Η απεργιακή διαδήλωση της 11^ηςΜαΐου δέχτηκε τέτοιου μεγέθους και αγριότητας δολοφονική επίθεση από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, που μόνο σε σχέδιο και συγκεκριμένες εντολές από την κυβέρνηση μπορεί να αποδοθεί. Δεν πρόκειται απλά για υπερβάλλοντα ζήλο κάποιων θερμόαιμων αστυνομικών.

Δεκάδες σοβαρά τραυματισμένοι κι ένας διαδηλωτής από το μπλοκ της Συνέλευσης Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων να δίνει τη μάχη για τη ζωή του στο νοσοκομείο Νίκαιας.

Η κυβέρνηση προσπαθεί με τη βία και την τρομοκρατία να σταματήσει το ποτάμι της οργής που φουντώνει. Σήμερα όμως η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στην επίθεση κεφαλαίου, κυβέρνησης και Δ.Ν.Τ. είναι μονόδρομος για την κοινωνία. Άλλωστε ξέρουμε καλά ότι η εξουσία δολοφονεί όχι μόνο με τα γκλομπ και τα δακρυγόνα αλλά και με την ανεργία, τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης και της υγείας, την περιθωριοποίηση.

Ενάντια στη φτώχεια και την εξαθλίωση, το φόβο και το ρατσισμό, να αντιτάξουμε τους αγώνες για μια κοινωνία δικαιοσύνης και ελευθερίας, Να μην αφήσουμε να κυριαρχήσει ο κοινωνικός κανιβαλισμός και ο φασισμός. Οι επιθέσεις σε μετανάστες με αποκορύφωμα τη δολοφονία ενός στα Κάτω Πατήσια, φέρνουν στο μυαλό μας μνήμες από τις χειρότερες στιγμές της ιστορίας και μας βάζουν το καθήκον να εμποδίσουμε την επανάληψή τους.

· Κάτω η κρατική τρομοκρατία και καταστολή

· Ενάντια στην κρατική καταστολή και την επίθεση κεφαλαίου, κυβέρνησης, Ε.Ε.και Δ.Ν.Τ.

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 12 ΜΑΗ
ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΙΣ 6:00 μ.μ.
ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ!

Πρωτοβουλία εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ. ΔΕΚΑΔΕΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ, ΕΝΑΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΗΣ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

2011-05-11T12:29:00.000-07:00

Ανακοίνωση Τοπικής Επιτροπής ΕΙΝΑΠ Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας

Σήμερα γίναμε μάρτυρες της ατέλειωτης και ασύλληπτης βαρβαρότητας που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση των μνημονίων προκειμένου να καταστείλει κάθε υγιή αντίδραση πολίτη που αντιστέκεται στα σχέδια που απεργάζεται το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και εφαρμόζουν πιστά οι υπηρέτες τους στη χώρα.

Δεκάδες τραυματισμένοι – χτυπημένοι από τα ΜΑΤ διαδηλωτές διακομίστηκαν με το ΕΚΑΒ ή ήλθαν μόνοι τους στο νοσοκομείο μας. Οι περισσότεροι με θλαστικά τραύματα στο κεφάλι. Ανάμεσά τους 30χρονος διαδηλωτής που διακομίστηκε σε βαριά, προθανάτιο κατάσταση, με ανισοκορία και τεράστιο επισκληρίδιο αιμάτωμα. Αυτήν τη στιγμή χειρουργείται από συναδέλφους μας που αγωνίζονται να σώσουν τη ζωή του.

Καταγγέλλουμε την αστυνομική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα.

Καταγγέλλουμε όλα τα μέλη της Ελληνικής Κυβέρνησης και τον πρωθυπουργό της χώρας για την δολοφονική απόπειρα ενάντια στον συγκεκριμένο συμπολίτη μας που είναι σε βαριά κατάσταση και κινδυνεύει η ζωή του, αλλά και ενάντια σε όλους τους άλλους διαδηλωτές.

Η βία και η καταστολή ενάντια στο λαό που αντιστέκεται έχουν κοντά ποδάρια.

Η κυβέρνηση, με την ασύστολη τακτική του βιασμού όλων των λαϊκών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την επιβίωση, αλλά και με την ωμή άσκηση βίας που άμεσα απειλεί τις ζωές συμπολιτών μας, το μόνο που καταφέρνει είναι να μεγαλώνει το πείσμα και την απόφαση που έχουμε πάρει να αγωνιστούμε μέχρις εσχάτων για να έχει ο λαός μας ψωμί, παιδεία και ελευθερία.

Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου τιμωρηθούν οι ένοχοι της δολοφονικής απόπειρας! Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου κερδίσει ο λαός μας όλα όσα δικαιούται!

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΗ 2011

2011-05-08T22:53:00.000-07:00

Συναδέρφισσες, συνάδερφοι,

Η πάροδος ενός έτους από την υπογραφή του κατάπτυστου μνημονίου (προς απογοήτευση όσων πίστευαν το αντίθετο) το μόνο που έφερε ήταν πρόσθετα μέτρα και επιπλέον βάρη στις πλάτες των εργαζομένων, τα οποία και συνεχίζονται με καταιγιστικούς ρυθμούς.

Μείωση των αποδοχών μας, απολύσεις-ανεργία στον ιδιωτικό τομέα και ο εκβιασμός των ατομικών συμβάσεων, κατάργηση στην πράξη της φαρμακευτικής περίθαλψης (τα φαρμακεία δεν εκτελούν συνταγές του ΟΠΑΔ και άλλων ταμείων), αύξηση ΦΠΑ σε 23% και μια σειρά άλλα. Κι από Σεπτέμβρη έρχονται: ενιαίο μισθολόγιο, που σημαίνει περαιτέρω μείωση των μισθών μας, συγχωνεύσεις σχολείων και μείωση οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών, κατάργηση των οργανικών θέσεων, «όλοι κρατικοί υπάλληλοι» δηλ. «Καλλικράτης» παντού και ακόμα περισσότερες υποχρεωτικές μετατάξεις, επικείμενες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων με την άρση της μονιμότητας και την αλλαγή του «πειθαρχικού δικαίου». Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την αύξηση των ωρών εργασίας από 2,5 έως 10 ώρες τη βδομάδα και με την απογευματινή λειτουργία των υπηρεσιών. Και αυτό, περιβεβλημένο με μια αιτιολόγηση περί δικαίου, για την εξίσωση των ωρών εργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όπως επικαλείται η Κυβέρνηση. Η δική μας θέση είναι ότι η τεχνολογική εξέλιξη δίνει σήμερα τη δυνατότητα όλοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί να δουλεύουμε λιγότερες ώρες, χωρίς μείωση αποδοχών όπως επιδιώκουν οι κυρίαρχοι. Αυτό απαιτείται και σαν ένα μέτρο για την αντιμετώπιση της ανεργίας.

Αξιοποιώντας στρεβλώσεις, ανισότητες, δυσλειτουργίες που οι ίδιες οι κυβερνήσεις δημιούργησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια, προκειμένου να ελέγχουν καλύτερα τα πράγματα και να προσεταιρίζονται κομμάτια των δημοσίων υπαλλήλων, επιχειρούν μία συνολική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Κανένας δεν πείθεται ότι οι αλλαγές που γίνονται έχουν στόχο την αξιοκρατία, την εξάλειψη των πελατειακών σχέσεων και τη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης. Ο κομματικά ελεγχόμενος και με το κρατικό χρήμα καλοθρεμμένος συνδικαλισμός ήταν απαραίτητος στους κυβερνώντες όλα τα προηγούμενα χρόνια προκειμένου να διασπά τους εργαζόμενους αλλά και να δημιουργεί την αίσθηση ότι όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι για το χάλι που υπάρχει στις υπηρεσίες, για να μπορεί να βγαίνει σήμερα ο Πάγκαλος και να μας λέει ότι «μαζί τα φάγαμε». Με τη συνενοχή αυτού του συνδικαλισμού υλοποιήθηκαν όλες οι πολιτικές καταλήστευσης του δημόσιου πλούτου σε όφελος των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Αυτός ο υποταγμένος συνδικαλισμός κατάφερε ν’ απαξιώσει στα μάτια των εργαζόμενων την έννοια του αγώνα. Φυσικά, δεν θα μπορούσε να παίξει το ρόλο του αν εμείς οι εργαζόμενοι στο δημόσιο δεν του το επιτρέπαμε. Κυριάρχησε και σε μας η λογική της ατομικής λύσης, ο καθένας να διεκδικεί ξεχωριστά επιδόματα κι όχι πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς. Σήμερα που όλα αυτά καταρρέουν δεν πρέπει να επαναπαυθούμε στη λογική, «εγώ θα τη βολέψω», διότι δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσουμε τίποτα.

Είναι απαραίτητο σήμερα οι εργαζόμενοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί, μόνιμοι και επισφαλείς, ντόπιοι και μετανάστες, μαζί με τους άνεργους και τη νεολαία να παλέψουμε και να μην επιτρέψουμε να κυριαρχήσουν λογικές κοινωνικού κανιβαλισμού. Αν σήμερα εμείς δεχτούμε ότι κάποιοι περισσεύουν, αύριο το σύστημα θα πει το ίδιο και για μας. Ο εχθρός είναι η πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης, η οποία λειτουργεί σύμφωνα με τις οδηγίες των ΕΕ ΔΝΤ και η οικονομική ολιγαρχία προς όφελος της οποίας όλοι αυτοί λειτουργούν.

Μόνος δρόμος είναι η αντίσταση. Υπάρχει διέξοδος, αρκεί να απαλλαγούμε από την μοιρολατρία και τις αυταπάτες. Μόνο η πάλη μπορεί να ανατρέψει ό,τι μας ετοιμάζουν. Επειδή δεν τα φάγαμε μαζί και δεν χρωστάμε σε κανέναν τίποτα, παλεύουμε για μια άλλη κοινωνία, με ενωτικούς αγώνες ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, με μαχητικές αποφασιστικές απεργίες, διαδηλώσεις.

Άμεσα να συγκροτήσουμε απεργιακές επιτροπές, πρωτοβουλίες, σε κάθε χώρο δουλειάς, να κουβεντιάσουμε, να κατανοήσουμε ότι αυτό που έρχεται φέρνει τα χειρότερα, να αντιληφθούμε την δύναμή μας, να οργανώσουμε την αντίστασή μας, να συσπειρωθούμε στο σύλλογό μας, να γίνει ο σύλλογός μας όργανο πάλης, κόντρα στις επιλογές της διάλυσης.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 11 ΜΑΪΟΥ.

Συγκέντρωση στις 11.00 π.μ. στο Μουσείο (Πατησίων)

Πρωτοβουλία εργαζόμενων στο Υπ. Παιδείας

για επικοινωνία: protovouliaergaz@yahoo.gr

Αλληλεγγύη στον λαό της Λιβύης - Να σταματήσει κάθε εμπλοκή της Ελλάδας στην στρατιωτική επέμβαση.

2011-03-24T01:49:00.000-07:00

Οι μέχρι τώρα συνέταιροι του Καντάφι, με τους “ανθρωπιστικούς” τους βομβαρδισμούς και στη συνέχεια και με χερσαίες επιχειρήσεις προσπαθούν να επιβάλουν τον έλεγχό τους στην εξεγερμένη Λιβύη και στη Β. Αφρική γενικότερα. Καταλαβαίνουν ότι το καθεστώς, ακόμα κι αν δεν καταρρεύσει άμεσα κάτω από τον ηρωικό αγώνα του εξεγερμένου λαού ο οποίος πήρε τα όπλα για ψωμί και ελευθερία, σίγουρα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη σταθερότητα που εξασφάλιζε τα προηγούμενα χρόνια.

Τότε που οι πολυεθνικές του πετρελαίου τα είχανε βρει με το καθεστώς και μαζί εκμεταλλεύονταν τον πλούτο της χώρας αφήνοντας το λαό να ζει σε συνθήκες εξαθλίωσης και εφαρμόζοντας άγρια καταστολή σε όποιον σήκωνε κεφάλι.

Θέλοντας λοιπόν να ελέγξουν τις από δω και πέρα εξελίξεις και την όποια κυβέρνηση προκύψει μετά την πτώση του Καντάφι, για άλλη μια φορά προσπαθούν στο όνομα της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού να νομιμοποιήσουν την εγκληματική τους στρατιωτική επέμβαση και παρουσία στην περιοχή. Από κοντά και η ελληνική κυβέρνηση διεκδικεί μερίδιο στη μοιρασιά και μας σέρνει σε έναν επικίνδυνο δρόμο με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ποιοι θα επιβάλουν τη δημοκρατία στη Λιβύη; Αυτοί που αντιμετωπίζουν τους ίδιους τους λαούς των ευρωπαϊκών χωρών σαν εσωτερικό εχθρό και εναντίον τους θωρακίζουν τα κράτη ξέροντας ότι οι εξεγέρσεις στη Β. Αφρική είναι εικόνες από το μέλλον μας;

Έχουμε χρέος τώρα να σταματήσουμε κάθε εμπλοκή της Ελλάδας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Λιβύης, πριν να είναι αργά.

Να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στον εξεγερμένο ηρωικό λαό της Λιβύης, να μην επιτρέψουμε να τον καταστείλουν και να τον σφαγιάσουν στο όνομά μας.

Κάτω ο Καντάφι και όλες οι αντιλαϊκές κυβερνήσεις σε Β. Αφρική και Ευρώπη.

Κοινός αγώνας των από κάτω για ψωμί και ελευθερία.

Συσπείρωση Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

http://sispeirosiypepth.blogspot.com/

sispirosipaideias@yahoo.gr

δελτίο τύπου 08/03-Οι συλλήψεις αλληλέγγυων και οι απειλές απέλασης δεν σπάνε την απεργία

2011-03-08T08:05:00.000-08:00

Μαρτίου 8, 2011

Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να αντιμετωπίσει την απεργία πείνας των 300 μεταναστών με την αστυνομική καταστολή. Επειδή ο αγώνας δεν έσπασε ούτε από τις κακουχίες ούτε από την εκστρατεία συκοφάντησης, οι κυβερνητικοί ιθύνοντες επιστρατεύουν τώρα την κρατική βία. Από το πρωί γινόμαστε αποδέκτες μιας «άνωθεν» οργανωμένης διαρροής ότι οι απεργοί πείνας απειλούνται με απέλαση αν δεν δεχτούν την πρόταση της κυβέρνησης για εξάμηνο καθεστώς ανοχής. Και για να μη μένουν στα λόγια, συνελήφθησαν σήμερα στον Ερυθρό Σταυρό δύο αλληλέγγυες φοιτήτριες που συνόδευαν νοσηλευόμενους απεργούς πείνας. Είχαν προηγηθεί η εντολή του διευθυντή της Παθολογικής Κλινικής Αντώνη Ζαχάροφ να αφεθεί φαγητό στα τραπεζάκια των νοσηλευόμενων απεργών, η άρνηση των απεργών πείνας να το δεχτούν και η υπενθύμιση των αλληλέγγυων συνοδών ότι τέτοιου είδους «ιατρικές» πρακτικές συνιστούν βασανιστήριο και φέρνουν στη μνήμη τις αποφράδες ημέρες των «γιατρών του Βιντέλα».

Από τη μεριά μας, τα μόνα πια που έχουμε να πούμε είναι: Πρώτον, η διαφαινόμενη κυβερνητική επιλογή ανοίγει τις πύλες της αβύσσου. Δεύτερον, η καταστολή ούτε κάμπτει ούτε φοβίζει κανέναν.

Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι την τελική νίκη.

Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων-Νίκη στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας!

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

98 απεργοί πείνας στα νοσοκομεία. Διαδήλωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 4 Μάρτη (Μουσείο, 6:00)

2011-03-03T03:41:00.000-08:00

Μαρτίου 3, 2011

«Αργοσβήνω πολεμώντας»

Από το «Νερό κι Αλάτι-Ένα τραγούδι για τους 300» των Υπεραστικών

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300, ανταποκρινόμενη στην πρόταση των μεταναστών απεργών πείνας, καλεί σε διαδήλωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 4 Μάρτη (Μουσείο, 6:00).

Την ώρα που 100 απεργοί πείνας βρίσκονται στα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης (Τετάρτη βράδυ), η κυβέρνηση επιχειρεί να στηρίξει την πολιτικά έωλη αδιαλλαξία της με τα μόνα όπλα που της έχουν απομείνει: το ψέμα και τη συκοφάντηση. Μάταιη η προσπάθεια όμως. Αυτό το «κράτος που προσπαθεί να θριαμβεύσει με μια ατέλειωτη στριγκλιά» παρουσιάζεται ανήμπορο μπροστά στο φρόνημα και το ήθος των 300 απεργών πείνας, που αγωνίζονται με μόνο όπλο εκείνο το βασικό πυρήνα της ύπαρξης που παραμένει πάντοτε αναπαλλοτρίωτος από την εξουσία.

Κάθε μέρα που περνάει, η πολιτική χειρονομία των μεταναστών απεργών πείνας βρίσκει ολοένα και περισσότερους αποδέκτες. Ολοένα και περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι αυτός ο αγώνας που συνεχίζεται 38 ημέρες τώρα στην Υπατία, το ΕΚΘ και τα νοσοκομεία, δεν είναι μόνο αγώνας ενάντια στο απαρτχάιντ που υφίστανται οι ξένοι εργάτες. Είναι αγώνας όλων των εργαζόμενων ενάντια στην οργανωμένη αθλιότητα που στραγγαλίζει το παρόν και λεηλατεί το μέλλον.

Μένει πια στην κυβέρνηση να πάρει τις αποφάσεις τις. Ή να αποδεχτεί το αυτονόητο ή να πάρει τη δική της θέση στη βίβλο της αγριότητας.

Αθήνα 3/3/11

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

23 ΦΛΕΒΑΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

2011-02-22T00:13:00.000-08:00

ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑΣ

Μας θέλουν φοβισμένους, τσακισμένους, τον καθένα μόνο του. Να μην τους κάνουμε τη χάρη.

Ιδιωτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι, εργαζόμενοι και άνεργοι, Έλληνες και μετανάστες ενωμένοι ενάντια στην κυβέρνηση του μνημονίου, στο κεφάλαιο, την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.

Να μην τους αφήσουμε να λεηλατήσουν τις ζωές μας και το δημόσιο πλούτο. Η κοινωνία να πάρει στα χέρια της και να καθορίσει όσα την αφορούν: από τα μέσα παραγωγής μέχρι τα μέσα μεταφοράς κι από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια μέχρι τα νοσοκομεία. Με συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, με αυτοοργανωμένους και αδιαμεσολάβητους αγώνες πέρα από τον έλεγχο του κυβερνητικού και κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού.

Ο παλιός κόσμος σάπισε και καταρρέει. Από τους δρόμους της Τυνησίας και της Αιγύπτου μέχρι το Ουισκόνσιν των Η.Π.Α. και το Πεκίνο οι λαοί γράφουν ιστορία.

Πρωτοβουλία εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

Κείμενο Απεργών Μεταναστών, Ιανουάριος 2011

2011-01-27T00:31:00.000-08:00

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ.

2011-01-26T04:09:00.000-08:00

Είμαστε αλληλέγγυοι στους μετανάστες απεργούς πείνας όχι μόνο για ανθρωπιστικούς λόγους αλλά γιατί ο αγώνας τους είναι κομμάτι του αγώνα όλης της κοινωνίας ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, τη φτώχεια, την περιθωριοποίηση.

Η κυβέρνηση και τα Μ.Μ.Ε. στοχοποιούν τους μετανάστες σαν υπαίτιους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία. Το ίδιο κάνουν όμως και με τους δημόσιους υπαλλήλους, τους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ρετιρέ και κοπρίτες τους αποκαλούν. Την τακτική του διαίρει και βασίλευε ακολουθούν κάθε φορά που θέλουν να περικόψουν δικαιώματα και κατακτήσεις. Στόχος τους να μας οδηγήσουν στον κοινωνικό κανιβαλισμό, να φαγωθούμε οι φτωχοί μεταξύ μας, προκειμένου να ελέγξουν τη λαϊκή οργή για να μη στραφεί εναντίον τους. Η λογική που λέει ότι υπάρχουν άνθρωποι λαθραίοι, άνθρωποι που περισσεύουν, είναι ίδια με τη λογική που λέει ότι ο άνεργος, ο άρρωστος, ο ηλικιωμένος, είναι ζημιογόνοι και πρέπει να πεταχτούν στο περιθώριο.

Η κερδοφορία του ελληνικού καπιταλισμού οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην υπερεκμετάλλευση των μεταναστών, οι οποίοι έχουν ποτίσει με το αίμα και τον ιδρώτα τους τα μεγάλα έργα, τα εργοστάσια, τα ναυπηγεία, τα χωράφια.

Ελληνικά στρατεύματα συμμετέχουν στο στρατό κατοχής σε Ιράκ, Αφγανιστάν και αλλού, στηρίζοντας την καταλήστευση του πλούτου αυτών των χωρών, δολοφονώντας αμάχους, στηρίζοντας δωσίλογες κυβερνήσεις. Το ελληνικό κράτος συνεργάζεται στενά, στηρίζει στρατιωτικά και πολιτικά το κράτος –τρομοκράτη του Ισραήλ.

Οι μετανάστες απεργοί πείνας, δεν ζητιανεύουν, δεν εκλιπαρούν. ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ. Ρισκάρουν τη ζωή τους για αξιοπρέπεια και ίσα δικαιώματα. Ας διδαχτούμε απ’ τον αγώνα τους κι ας σταθούμε στο πλευρό τους γνωρίζοντας ότι αν τους αφήσουμε ανυπεράσπιστους απέναντι στην καταστολή ανοίγει ο δρόμος για το τσάκισμα και των δικών μας δικαιωμάτων.

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΣΕ ΙΡΑΚ, ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ. ΚΑΜΙΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ Ε.Ε.

Συσπείρωση Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

http://sispeirosiypepth.blogspot.com/

sispirosipaideias@yahoo.gr

ΚΙ ΟΜΩΣ ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ

2011-01-20T00:52:00.000-08:00

20/1/2011

Αναδημοσιεύουμε αποκαλυπτικό άρθρο του Θέμη Κοτσιφάκη, μέλους του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ σε σχέση με το που πάνε τα χρήματα που προορίζονται για την Παιδεία. Οποιοδήποτε σχόλιο νομίζουμε ότι περιττεύει.

Κι όμως λεφτά υπάρχουν…..

343.150 € για την «αποτυπωση» της ΤΕΕ!!

60.000 € για μια καταγραφη τιτλων σπουδων!

πανω από 4.500.000 € για διαφημιση του εσπα στην παιδεια!

Σε εποχές σκληρής λιτότητας για το λαό μας και περικοπής ακόμα και των πιο στοιχειωδών δαπανών για τα σχολεία, σε εποχές που δεν πληρώνονται ακόμα και δεδουλευμένα των εκπαιδευτικών, σε εποχές που το Υπουργείο Παιδείας μας προετοιμάζει για συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων και αναδεικνύει την «οικονομικότητα» ως μια κύρια αρχή για τη λειτουργία της εκπαίδευσης, σε τέτοιες εποχές συνεχίζεται η προκλητική διασπάθιση χρημάτων από το ΕΣΠΑ στο χώρο της εκπαίδευσης.

Συγκεκριμένα με την πράξη «Αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης στα ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ με την ανάπτυξη και αξιοποίηση εργαλείων ΤΠΕ στο πλαίσιο εφαρμογής των εκπαιδευτικών πολιτικών & παρεμβάσεων του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων» (08/11/2010 με Αρ.Πρωτ. 21975) προβλέπεται η διάθεση 343.150€ για να αποτυπωθεί η υπάρχουσα κατάσταση στη Δευτεροβάθμια Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση!!

Λες και δεν υπάρχουν για αυτό το λόγο αρμόδια όργανα της πολιτείας, όπως το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ή το Κέντρο Εκπαιδευτικής έρευνας (ΚΕΕ), για να αναλάβουν αυτό το έργο στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους.

Στο πλαίσιο του παραπάνω έργου προβλέπονται οι ακόλουθες «δράσεις»:

• Αποτύπωση αντικειμενικών στοιχείων για τα ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ και ΣΕΚ

• Διενέργεια ποσοτικής έρευνας και ποιοτικής έρευνας

• Διενέργεια ημερίδας

• Πραγματοποίηση επισκέψεων στο εξωτερικό

• Εκπόνηση Τελικής Έκθεσης

• Προβολή και Δημοσιότητα πράξης».

Αλήθεια, ποιος θα απαντήσει στα ερωτήματα που αβίαστα προκύπτουν από
τα παραπάνω, για την αναγκαιότητα αυτής της πράξης και τον προϋπολογισμό της;

Δεν υπάρχει η ηλεκτρονική βάση survey στα σχολεία;

Δεν δημιουργήθηκε η λεγόμενη “ηλεκτρονική εσχάρα αποτύπωσης” των σχολείων από το ΚΕΕ πριν από μερικά χρόνια υπό την προεδρία μάλιστα του σημερινού Γ.Γ. του Υπ. Παιδείας κ. Κουλαϊδή;

Δεν είχε δημιουργηθεί ανάλογη βάση δεδομένων για τα ΤΕΕ παλαιότερα στο επίπεδο αντίστοιχης διεύθυνσης στο Υπουργείο;

Τι έγιναν όλα αυτά τα “έργα”;

Γιατί χρειάζεται σήμερα να ξοδευτούν τόσα χρήματα για σχεδιασμό βάσεων δεδομένων παρόμοιες με αυτές που ήδη υπάρχουν;

Αλλά ακόμα και αν χρειάζονται νέα προγράμματα γιατί τέτοια σπατάλη χρημάτων;

Απλώς για να πάρουν κάποιοι παχυλές αμοιβές και να εξασφαλίσουν κάποια ταξίδια στο εξωτερικό;

Δεν είναι πρόκληση τα 343.150 € για μια αποτύπωση, ενώ την ίδια ώρα με πρόσχημα την οικονομική κρίση δρομολογούνται περικοπές σε βασικές πλευρές της εκπαιδευτικής διαδικασίας (πάγωμα διορισμών, μείωση μισθών εκπαιδευτικών, μείωση κονδυλίων σχολικών επιτροπών, περικοπές στις μετακινήσεις των μαθητών κ.λπ.);

Να σημειώσω δε και κάτι ακόμα σημαντικό. Στην ημερίδα που οργανώνεται από το Υπ. Παιδείας (8/12/2010) στο πλαίσιο αυτού το έργου δεν καλείται βεβαίως η ΟΛΜΕ να παρουσιάσει τις συλλογικές προτάσεις του κλάδου μας, παρά μόνο υπηρεσιακοί παράγοντες και στελέχη, εκπρόσωποι φορέων του Υπουργείου αλλά και η ΓΣΕΕ και η ΓΣΕΒΕΕ. Και αυτό, παρά τη γενική σύσταση της ΕΕ για την υποχρεωτικότητα της συμμετοχής των κοινωνικών φορέων στις διαδικασίες του ΕΣΠΑ. Μάλλον εδώ ισχύει το «καλούμε όσους συμφωνούν μαζί μας»….

Και δεν είναι μόνο αυτό το έργο:
Όπως ήδη έχουμε καταγγείλει (τοποθέτησή μου ως εκπροσώπου της ΟΛΜΕ στην 3η συνεδρίαση της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ του προγράμματος «ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ» του Υπουργείου ΠΔΒΜΘ που πραγματοποιείται στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ, Ιούνιος 2010), πολύ υψηλά κονδύλια έχουν σχεδιαστεί να «καταναλωθούν» σε ενέργειες και έργα που καθόλου δεν έχουν σχέση με την εκπαιδευτική διαδικασία.Επισημαίνω τα εξής από πρόσφατες προκηρύξεις που μπορεί κανείς να τις αναζητήσει στην ιστοσελίδα www.edulll.gr :

· Πάνω από 4.260.000 ευρώ + ΦΠΑ διατίθενται ήδη για τη δημοσιότητα (δηλαδή διαφήμιση στα ΜΜΕ) με τρεις προκηρύξεις στις 22-9-2010 (αρ. πρωτ 13575, 13576,13577)! Είναι πρόκληση.

· 60.000 ευρώ θα διατεθούν για το έργο «καταγραφή βεβαιώσεων, πιστοποιητικών, τίτλων σπουδών καθώς και των εκπαιδευτικών φορέων που τα εκδίδουν σε ηλεκτρονική βάση…»!! Είναι πρόκληση.

Άμεσα απαιτείται να γίνει αναπροσανατολισμός των κονδυλίων του προγράμματος αυτού με στόχο όλη η χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ να κατευθυνθεί στις πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης. Δεν αντέχεται να χαθεί μια ακόμα ευκαιρία για την δημόσια εκπαίδευση, όπως έγινε και στο προηγούμενο ΚΠΣ. Να υιοθετηθούν οι τεκμηριωμένες προτάσεις της ΟΛΜΕ.

Αθήνα 8/12/2010

Υ.Γ.

Υπενθυμίζω ότι η καταγγελία μας στην 3^η Επιτροπή Παρακολούθησης του προγράμματος στον Ιούνιο του 2010 σημείωνε μεταξύ άλλων τα εξής για τα προβλεπόμενα κονδύλια:

Σαράντα τρία εκατομμύρια (43 εκ.) € δίνονται για την «ενίσχυση της ποιότητας της διαχείρισης» και τη «δημοσιότητα» και την «πληροφόρηση»!!. Πρέπει δραστικά να μειωθούν αυτά τα ποσά. Να τροποποιηθεί ο σχετικός προϋπολογισμός του ΕΠΕΔΒΜ.

Ορισμένα παραδείγματα:

- 9, 5 εκ. € προβλέπονται για το Σύμβουλο δημοσιότητας!!

- 4 εκ. € για υπηρεσίες δημοσιότητας, προβολής και πληροφόρησης!!

- 12 εκ. € για τις υπηρεσίες συμβούλου υποστήριξης!!

Να και συγκεκριμένα παραδείγματα από προκηρύξεις που έγιναν το προηγούμενο διάστημα και που αφορούν προγράμματα του ΕΠΕΔΒΜ, και είναι επιπλέον από τα παραπάνω κονδύλια:

· Επιχειρήθηκε να συνταχθεί το πολυνομοσχέδιο αντί 96.000 €, πράγμα το οποίο ακυρώθηκε, ευτυχώς.

· Πραγματοποιήθηκε μελέτη για τις δυνατότητες αναβάθμισης της διοίκησης της εκπαίδευσης, ενόψει των αλλαγών που θα γίνουν στη Διοίκηση και στην Αυτοδιοίκηση. Για να συνταχθεί, λοιπόν, η μελέτη προβλέπονται 70.000 € για 3 μήνες. Πρόκληση.

· Εκπόνηση μελέτης για ένα ενιαίο πλαίσιο ποιοτικής αναβάθμισης της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης, για 90 μέρες 70.000 €. Πρόκληση.

· Για τον σύμβουλο αξιολόγησης προβλέπεται αμοιβή 300.000 €. Εδώ βρίσκεται και μια πολύ ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: Αμοιβή 300.000 € για δύο χρόνια ή όποτε τελειώσουν τα λεφτά!! Αυτό είναι σα να λέει κάποιος «πάρε τα λεφτά και φύγε»…. Πρόκληση.

· Σύμβουλος επικοινωνιακής στρατηγικής: 270.000 € για τα πρώτα χρόνια και 180.000 για τα επόμενα. Πρόκληση.

· Τεχνικός σύμβουλος για την υποστήριξη συγχώνευσης των φορέων του Υπουργείου Παιδείας. Δηλαδή για να συγχωνευτούν, παραδείγματος χάρη, ο ΟΕΠΕΚ, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και το ΚΕΕ, πρέπει να έχουμε έναν σύμβουλο ο οποίος σε 90 μέρες θα μας πει πώς θα γίνει και θα πάρει 70.000 €. Πρόκληση.

· Σχέδιο δράσης για την υλοποίηση νέας εθνικής στρατηγικής για τη διά βίου μάθηση. Θα αμειφθεί με 100.000 € για 70 μέρες. Πρόκληση.

Συσπείρωση Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

2011-01-11T02:48:00.000-08:00

Εν κρυπτώ πραγματοποιήθηκε το συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπουργείου Παιδείας. Όχι μόνο δεν γνωστοποιήθηκε στους χώρους δουλειάς η διεξαγωγή του, έτσι ώστε όποιος εργαζόμενος θέλει να μπορέσει να το παρακολουθήσει, αλλά δεν ενημερώθηκε ούτε η εκλεγμένη αντιπρόσωπος της Συσπείρωσης Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας για να συμμετάσχει. Απ’ ότι μάθαμε η ειδοποίηση ήταν προβληματική και σε άλλους Συλλόγους εκτός από τον δικό μας. Καταλαβαίνουν και η κυβέρνηση και αυτοί που τη στηρίζουν ότι η κατάσταση στους εργαζόμενους είναι εκρηκτική και φοβούνται οτιδήποτε ξεφεύγει από τα όρια του κομματικά ελεγχόμενου και υποταγμένου συνδικαλισμού.

Στην περίοδο του Μνημονίου και του Δ.Ν.Τ. και των όλο και αυξανόμενων κοινωνικών αντιδράσεων, ο ρόλος της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας γίνεται ζωτικής σημασίας για την κυβέρνηση. Όσο ο κυρίαρχος συνδικαλισμός απομακρύνεται από τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους, τόσο απολαμβάνει την υποστήριξη του κράτους, του κεφαλαίου και των ΜΜΕ.

Από τον Απρίλη του 2009 είχαμε καταγγείλει την διασπάθιση κονδυλίων του ΕΠΕΑΕΚ που προορίζονται για την Παιδεία, και από την ομοσπονδία και από τον σύλλογο γεγονός για το οποίο είχαμε δεχτεί απειλές. Θυμίζουμε ότι το προηγούμενο συνέδριο της ομοσπονδίας σε πολυτελές ξενοδοχείο, έγινε με τέτοια κονδύλια. (Αναλυτικά σε ανακοίνωσή μας με τίτλο «Μπορούμε να νικήσουμε με αυτού του είδους το συνδικαλισμό;» που υπάρχει στην ιστοσελίδα μας). Για το τωρινό συνέδριο δεν έχουμε στοιχεία.

Την ευθύνη γι’ αυτή την κατάσταση δυστυχώς δεν έχει μόνο η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ αλλά και η Αυτόνομη Παρέμβαση, η οποία και είναι συνυπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του συνεδρίου εν κρυπτώ αλλά και ήταν σύμφωνη και για τη χρηματοδότησή του από τα συγκεκριμένα κονδύλια, στο παρελθόν τουλάχιστον. Φαίνεται ότι το κυνήγι της έδρας για την ΑΔΕΔΥ είναι πάνω απ’ όλα, για το καλό του κινήματος πάντα. Ο ρόλος της συγκεκριμένης παράταξης έχει φανεί και όλο το προηγούμενο διάστημα με τις ομόφωνες αποφάσεις στα διοικητικά συμβούλια του συλλόγου και το είδος της αντιπολίτευσης που ασκούν, φάνηκε όμως περισσότερο στην απεργία του 2008 (στο υπουργείο) με τον ανοιχτά απεργοσπαστικό ρόλο που έπαιξε.

Γίνεται επιτακτική η ανάγκη συγκρότησης ενός άλλου ρεύματος μέσα στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημόσιου τομέα, ανεξάρτητου πολιτικά και οικονομικά, από κράτος, κεφάλαιο και κόμματα που δεν θα παλεύει για τη «σωτηρία της χώρας» και της «εθνικής οικονομίας» αλλά θα αμφισβητεί το σύστημα της εκμετάλλευσης και του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και οργάνωσης της κοινωνίας. Η δημιουργία αυτού του ρεύματος δεν είναι υπόθεση κάποιων ειδικών, είναι καθήκον όλων όσων βλέπουν τις ζωές τους σήμερα να συνθλίβονται.

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Συσπείρωση Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

http://sispeirosiypepth.blogspot.com/

sispirosipaideias@yahoo.gr

2010-12-23T21:53:00.000-08:00

Τις τελευταίες μέρες με τις απεργίες στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς όλοι ταλαιπωρούμαστε και δυσκολευόμαστε εξαιρετικά. Ταυτόχρονα γινόμαστε μάρτυρες της προσπάθειας που κάνει η κυβέρνηση, με τη βοήθεια των γνωστών μεγαλοδημοσιογράφων, να στρέψει την κοινωνία ενάντια στους απεργούς φορτώνοντάς τους την ευθύνη για τα προβλήματα στις δημόσιες συγκοινωνίες.

Για μας είναι καθαρό ότι τα μέτρα που ανακοινώνονται έχουν σαν τελικό στόχο την ιδιωτικοποίηση των Μ.Μ.Μ. και θα έχουν σαν αποτέλεσμα:

Μεγάλες αυξήσεις στα εισιτήρια, κατάργηση του ενιαίου εισιτήριου, κατάργηση των περισσότερων από τα μειωμένα και τα ελευθέρας.

Περικοπή δρομολογίων και γραμμών με αποτέλεσμα χειρότερη εξυπηρέτηση, στριμωξίδι και χάσιμο χρόνου για τους επιβάτες.

Ελλιπή συντήρηση και κατά συνέπεια αυξημένο κίνδυνο για ατυχήματα.

Απολύσεις, μείωση μισθών και χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας για τους εργαζόμενους στα Μ.Μ.Μ.

Για όλα τα παραπάνω και επειδή ξέρουμε καλά ότι για τα σκάνδαλα, τις μίζες και την κακοδιαχείρηση φταίνε οι κυβερνήσεις και οι διορισμένες από αυτές διοικήσεις, απαντάμε και σε αυτούς και στους αστέρες των δελτίων των 8 ότι:

Παρά την ταλαιπωρία σήμερα, είμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες των εργαζόμενων στα Μ.Μ.Μ. γιατί αφορούν και τη δική μας ζωή. Η μετακίνηση πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν κοινωνικό αγαθό και όχι σαν εμπόρευμα. Όλο το εργατικό κίνημα και στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα πρέπει να εκφράσει την έμπρακτη αλληλεγγύη του σ’ αυτή την κρίσιμη για τις δημόσιες συγκοινωνίες στιγμή.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ

ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ

Συσπείρωση Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

http://sispeirosiypepth.blogspot.com/

2010-12-12T23:06:00.000-08:00

ΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ

ΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΦΟΡΤΩΣΟΥΝ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥΣ

ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ

15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ 15/12 ΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ

ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ

(Πατησίων), στις 10.30 π.μ.

Ας μοιραστούμε σήμερα τον αγώνα για να μην μοιραστούμε αύριο την ήττα. Καμία συναίνεση, καμιά νομιμοποίηση στα μέτρα που επιβάλλουν!!!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ Κ.Υ. ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Κανένας για ψώνια την Κυριακή 12 Δεκέμβρη

2010-12-09T22:21:00.000-08:00

Ο νομάρχης Σγουρός, σαν καλός υπάλληλος των πολυεθνικών και των μεγάλων αφεντικών του εμπορίου, έδωσε άδεια για άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή 12 Δεκέμβρη. Η απόφαση αυτή στοχεύει στο να χτυπήσει την αργία της Κυριακής και τις κατακτήσεις των εργαζόμενων και να βοηθήσει τους μεγαλεμπόρους να μαζέψουν το τζίρο της αγοράς χτυπώντας τους μικρομεσαίους.

Τα σωματεία των εργαζόμενων στο εμπόριο έχουν κηρύξει απεργία και ζητούν την αλληλεγγύη μας.

Κανένας για ψώνια την Κυριακή 12 Δεκέμβρη. Αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι ανοιχτά καταστήματα τις Κυριακές, αλλά χρήματα που δεν έχουμε και ελεύθερος χρόνος για να περάσουμε με τους ανθρώπους μας και όχι μέσα στα εμπορικά κέντρα.

Μας θέλουν να σκεφτόμαστε με την ιδιότητα του πελάτη και του καταναλωτή και όχι του εργαζόμενου.

Να μην τους κάνουμε τη χάρη.

Θέλουν τον κάθε κλάδο μόνο του για να μπορέσουν να μας τσακίσουν έναν έναν. Η δική μας απάντηση είναι η αλληλεγγύη και η αυτοοργάνωση ενάντια στους συντεχνιακούς διαχωρισμούς και τον υποταγμένο συνδικαλισμό.

Συσπείρωση Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

2010-12-07T01:19:00.000-08:00

Την Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου γύρω στους 50 φοιτητές και φοιτήτριες της ΠΑΣΠ μπήκαν στον προαύλιο χώρο του Υπουργείου με τα πανό και τα συνθήματά τους και στη συνέχεια μπήκαν και στο ισόγειο του κτιρίου όπου παρέμειναν αρκετή ώρα φωνάζοντας συνθήματα. Αυτή τη φορά τους διαμαρτυρόμενους δεν περίμεναν οι γνωστές διμοιρίες των ΜΑΤ που έχουν επιφορτιστεί με το καθήκον της υποδοχής όποιου θελήσει να εκφράσει τη διαφωνία του με την πολιτική του Υπουργείου. Φοιτητές, μαθητές καθηγητές, δάσκαλοι, ωρομίσθιοι, αναπληρωτές και αδιόριστοι εκπαιδευτικοί, καθαρίστριες των σχολείων, όλοι όσοι έχουν συγκεντρωθεί κατά καιρούς, έχουν μείνει έξω από τις πύλες του Υπουργείου και συχνά έχουν αντιμετωπίσει την αστυνομική βία. Η συγκεκριμένη ομάδα φοιτητών όμως είχε διαφορετική αντιμετώπιση γιατί αποτελούνταν από μέλη της ΠΑΣΠ, της κυβερνητικής παράταξης στα πανεπιστήμια και προφανώς είχε προηγηθεί συνεννόηση με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου και είχαν δοθεί εντολές να μην εμποδιστούν. Κατά τη γνώμη μας αυτό έγινε με διπλή στόχευση:

Πρώτον για να δοθεί η δυνατότητα στους ΠΑΣΠίτες να εμφανιστούν ως αγωνιζόμενοι φοιτητές και επειδή στα Πανεπιστήμια δεν πρέπει να είναι και τόσο ευπρόσδεκτοι αυτή την περίοδο, θεώρησαν πιο οικείο έδαφος αυτό του Υπουργείου.

Δεύτερον για να δοθεί η δυνατότητα και στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να εμφανίσει ένα δημοκρατικό πρόσωπο, ανεκτικό απέναντι στη διαμαρτυρία. Έτσι προσπαθούνε να περάσουν και το μήνυμα ότι όποιος διαμαρτύρεται ευπρεπώς, με τρόπο ακίνδυνο για την εξουσία, είναι ανεκτός, όποιος όμως ξεπερνά τα όρια και απειλεί την πολιτική τους θα δέχεται την κρατική βία και τρομοκρατία. Είναι χαρακτηριστικό ότι την ώρα που οι ΠΑΣΠίτες έμπαιναν στο Υπουργείο, τα ΑΜΕΑ που διαδήλωναν στο Σύνταγμα έβρισκαν μπροστά τους παραταγμένες τις κλούβες και τις διμοιρίες των ΜΑΤ, ενώ οι φοιτητές που διαδήλωσαν την προηγούμενη μέρα δοκίμασαν στις πλάτες και τα κεφάλια τους τι θα πει «σοσιαλισμός». Δεν ξεχνάμε τους μαθητές που σέρνονται δικαστήρια, τις εισαγγελικές εντολές ενάντια στις καταλήψεις τους, το χτύπημα και την κατασυκοφάντηση καθενός που αγωνίζεται, την κήρυξη απεργιών ως παράνομες, τις «ζαρντινιέρες» και την ανοιχτή συνεργασία της αστυνομίας με χρυσαυγίτες ενάντια σε διαδηλωτές και μετανάστες.

Τέλος καταγγέλλουμε τη δημιουργία κλίματος στρατιωτικού νόμου με τον αποκλεισμό του κέντρου από σήμερα το πρωί με στόχο την τρομοκράτηση των αγωνιζόμενων ενόψει των διαδηλώσεων για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που στην εποχή του Δ.Ν.Τ. αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΙΣ 12 μ.μ. ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

6/12/2010

Συσπείρωση Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΤΑΜΙ ΦΟΥΣΚΩΜΕΝΟ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ…

2010-05-07T08:35:00.000-07:00

Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, νεολαίοι, συνταξιούχοι, μετανάστες έστειλαν μήνυμα αντίστασης και αξιοπρέπειας σε όλους τους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου ολόκληρου που αυτές τις ώρες έχουν στραμμένα τα μάτια στην Ελλάδα.

Δεν υπάρχει καμιά κοινωνική συναίνεση, καμιά νομιμοποίηση για τα μέτρα που επιβάλλονται και που θα έχουν σαν αποτέλεσμα τη διάλυση των ζωών μας, την κατάργηση κάθε έννοιας δικαιώματος για την εργαζόμενη πλειοψηφία.
Οι εργαζόμενοι μίλησαν: Την κρίση να την πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν. Δεν χρωστάμε σε κανένα και τίποτα!

Η κυβέρνηση έχει την πολιτική ευθύνη για τον τραγικό θάνατο των τριών εργαζόμενων. Το αίμα αυτό θα τη βαραίνει μαζί με το αίμα των ανθρώπων που κάθε μέρα χάνουν τη ζωή τους στα εργασιακά κάτεργα στο βωμό του κέρδους, των ανθρώπων που πεθαίνουν γιατί δεν υπάρχει ένα κρεβάτι στην εντατική, των ανθρώπων που αυτοκτονούν γιατί απολύονται. Ποινικές ευθύνες έχει ο Βγενόπουλος (για ηθικές δεν έχει νόημα να μιλάμε για ανθρώπους του είδους του) για το ότι είχε τους ανθρώπους κλειδωμένους χωρίς κανένα σύστημα πυρασφάλειας και έξοδο διαφυγής. Αλλά ποιος πιστεύει ότι θα του αποδοθούν; Ποιος πλήρωσε άλλωστε απ’ όλους αυτούς για οτιδήποτε;

Την πρώτη μέρα της σαρανταοχτάωρης απεργίας (4/5) συνάδερφος δέχτηκε τηλεφώνημα από στέλεχος του υπουργείου για να ενημερωθεί ότι έγινε δεκτή η αίτησή της για την επιτροπή εξετάσεων. Όταν δήλωσε ότι απεργεί την συγκεκριμένη μέρα, η απάντηση που πήρε είναι ότι στην επιτροπή δεν μπορεί να μπει υπάλληλος που απεργεί. Αυτή είναι η αξιοκρατία που επαγγέλλεται ο κ. Παπανδρέου και οι υπουργοί του; Αυτοί ισχυρίζονται ότι πρέπει να καταργηθεί η μονιμότητα στο δημόσιο γιατί δεν υπάρχει πια ο κίνδυνος διώξεων λόγω απεργιών και κοινωνικών φρονημάτων όπως στο παρελθόν. Μας πείθουν;

Για πρώτη φορά βαδίσαμε μαζί σε διαδήλωση συνάδερφοι από το υπουργείο με ένα μικρό πανό. Ας συνεχίσουμε την προσπάθεια να βρεθούμε μαζί και στους αγώνες που έρχονται.
Ας μοιραστούμε σήμερα τον αγώνα για να μην μοιραστούμε αύριο την ήττα.

Απαιτούμε την άμεση σύγκλιση Γενικής Συνέλευσης του συλλόγου

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΠΕΜΠΤΗ 6/5 ΣΤΙΣ 6 μ.μ.

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΡΤΗ

2010-03-09T23:49:00.000-08:00

Συνάδερφοι/σσες,

Τα μέτρα που πέρασε η κυβέρνηση σημαίνουν πρακτικά την περικοπή δύο μισθών (μείωση επιδομάτων 12%, περικοπή 30% του 13ου και 14ου μισθού, κατάργηση για την πλειοψηφία των υπαλλήλων του επιδόματος εξετάσεων). Αν προσθέσουμε την επιβάρυνση που θα έχουμε και από το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, την αύξηση του ΦΠΑ, την αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ κ.λ.π., καταλαβαίνουμε ότι χάνουμε πολύ περισσότερα. Κι έχομε μπροστά μας και το ασφαλιστικό... Όλα δείχνουν ότι μπήκαμε σε μια περίοδο όπου όλα όσα είχαμε μέχρι τώρα σαν δεδομένα δεν ισχύουν.

Δεν χτυπιούνται μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι. Τα μέτρα αφορούν όλη την κοινωνία. Θα ακολουθήσουν κι άλλα το επόμενο διάστημα. Λογικές που υπήρχαν μέχρι τώρα και που λέγανε εμένα η τάδε ρύθμιση δεν με πιάνει, εγώ θα τη γλιτώσω, εγώ είμαι παλιός και είμαι εξασφαλισμένος, δεν έχουν πια καμία βάση. Η κυβέρνηση έχει φροντίσει τα μέτρα να μας πιάσουν ΟΛΟΥΣ.

Κυβέρνηση, ΣΕΒ, αξιωματούχοι της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα είναι μονόδρομος. Μας ζητούν να πληρώσουμε την κρίση λες και μοιραστήκαμε και τα κέρδη τους. Η κρίση είναι κρίση του συστήματός τους, είναι αποτέλεσμα της ακόρεστης δίψας του κεφαλαίου για περισσότερα κέρδη. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι σπατάλη είναι τα λεφτά για τους μισθούς μας, την ασφάλιση, την υγεία και την παιδεία και όχι τα τεράστια ποσά για την τρελή κούρσα των πολεμικών εξοπλισμών, τα δις για να "στηρίξουν" τις φούσκες των τραπεζιτών/ επενδυτικών εταιρειών. Όλοι αυτοί που επικαλούνται σήμερα τον πατριωτισμό μας και μας ζητάνε να κάνουμε θυσίες, το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, τρώνε με χρυσά κουτάλια, λυμαίνονται τη δημόσια περιουσία, τη δημόσια γη και τους φυσικούς πόρους, είναι βουτηγμένοι στη μίζα και τη συνδιαλλαγή, αποσιωπούν την εκτεταμένη και συνειδητή ανοχή απέναντι στη φοροδιαφυγή των επιχειρήσεων, την εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών και τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων.

Θα προσπαθήσουν να στρέψουν την αγανάκτησή μας σε λάθος κατεύθυνση. Τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα ενάντια στους δημόσιους. Τους νέους ενάντια στους παλιούς. Τους ντόπιους ενάντια στους μετανάστες. Τους Έλληνες ενάντια στους εργαζόμενους άλλων ευρωπαϊκών χωρών οι οποίοι δέχονται κι αυτοί την ίδια επίθεση στα δικαιώματά τους από την ίδια συμμορία κεφαλαιοκρατών και τους πολιτικούς τους υπαλλήλους. Ας μην τους κάνουμε τη χάρη.

Τώρα είναι η ώρα η κοινωνία να περάσει στην αντεπίθεση. Όχι για να υπερασπιστεί την προηγούμενη κατάσταση, τη μιζέρια και την αλλοτρίωση που και πριν τα μέτρα βιώναμε. Αλλά για να διεκδικήσει μια άλλη κατάσταση όχι μόνο σε οικονομικό επίπεδο αλλά σε όλες τις πτυχές της ζωής μας, από το περιβάλλον που ζούμε μέχρι το περιεχόμενο της εργασίας, τα πάντα.

Απέναντί μας έχουμε και την πουλημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία η οποία θα κάνει τα πάντα για να μην ξεσπάσουν γενικευμένοι και δυναμικοί αγώνες. Θα προσπαθήσουν να περιορίσουν τις αντιδράσεις στις γνωστές ελεγχόμενες φιέστες και τις διεκδικήσεις στα γνωστά συντεχνιακά αιτήματα. Ας αντιτάξουμε την άμεση δημοκρατία, την αντίσταση και την αλληλεγγύη με όλους τους εργαζόμενους.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΡΤΗ

-Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των εργαζόμενων για την κρίση που δημιούργησε το κεφάλαιο. Να ανατραπεί η οικονομική πολιτική, να σπάσει το αντιλαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας, απειθαρχία στην ΟΝΕ - Ε.Ε. Αυξήσεις στους βασικούς μισθούς για να ζούμε αξιοπρεπώς από μία μόνο δουλειά. 1500 αρχικός μισθός.
-Μόνιμη, σταθερή και πλήρη δουλειά σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Απαγόρευση των απολύσεων. Κατάργηση της ελαστικής εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
-Πλήρη δημόσια, καθολική, υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση, δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη και περίθαλψη για όλους τους εργαζόμενους και τους άνεργους. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.

Συσπείρωση Εργαζόμενων στο ΥΠΕΠΘ

Μπορούμε να νικήσουμε με αυτού του είδους τον συνδικαλισμό;

2009-04-09T11:08:00.000-07:00

Σε μια περίοδο που οι αποδοχές μας μειώνονται δραματικά, αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης μέχρι και 15 χρόνια για τις γυναίκες ενώ έχουνε προηγηθεί οι αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις του προηγούμενου χρόνου, τα ταμεία αδυνατούν να πληρώσουν το εφάπαξ και τις συντάξεις, οι εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα αλλά και στο δημόσιο ελαστικοποιούνται ακόμη περισσότερο και στο όνομα της κρίσης επιχειρείται η κατάργηση κάθε εργατικού δικαιώματος, οι εργαζόμενοι στο Υπουργείο Παιδείας βρισκόμαστε μπροστά στα παρακάτω φαινόμενα:
- Από τις 18/3 εως τις 20/3 πραγματοποιήθηκε το 25ο εκλογοαπολογιστικό συνέδριο της ΠΟΣΥΠ, (Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Παιδείας) στο ξενοδοχείο Ντιβάνι Απόλλων Παλλάς στο Καβούρι, με τα έξοδα πληρωμένα από το ΕΠΕΑΕΚ (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης) και αυτό γιατί εμφανίστηκε σαν διημερίδα του ΕΠΕΑΕΚ! Αντικείμενο του Συνεδρίου φυσικά ήταν το μοίρασμα των εδρών της διοίκησης ανάμεσα στις παρατάξεις και οι δημόσιες σχέσεις, ειδικά κατά την εμφάνιση της Γενικής Γραμματέως. Ο πόλεμος που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση σ’ όλη την κοινωνία δεν φαίνεται να έχει γίνει αντιληπτός από την ηγεσία της ΠΟΣΥΠ αφού μάλιστα καταφέρνει και εξασφαλίζει χρηματοδότηση με την απαραίτητη φυσικά συναίνεση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου.
- Το Δ.Σ. του Συλλόγου Υπαλλήλων στην Κεντρική Υπηρεσία του ΥΠΕΠΘ, μας καλεί την Παρασκευή 10/4 το βράδυ, στο κέντρο Μπάμπης στην Κηφισιά για να παρακολουθήσουμε ενημερωτική εκδήλωση που διοργανώνει μαζί με την Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση», με θέμα: «Αποτελέσματα του ΕΠΕΑΕΚ – Κατευθύνσεις και Προτεραιότητες του νέου Ε.Π. «Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση». Από την πρόσκληση μαθαίνουμε ότι αν θέλουμε να φέρουμε στην εκδήλωση άτομα εκτός των μελών του συλλόγου, η πρόσκληση θα κοστίσει 26 ευρώ με πλήρες μενού και ποτά (για μας είναι δωρεάν η ενημέρωση).
Την ίδια ώρα μάθαμε για την απόφαση της συνέλευσης του Συλλόγου Μονίμων Διοικητικών Υπαλλήλων της Σιβιτανιδείου Σχολής που καταγγέλλει ότι για τα έτη 2005, 2006 και 2007 δεν έχουν καταβληθεί οι εισφορές των εργαζόμενων στα περισσότερα ταμεία (ΜΤΠΥ, ΤΕΑΔΥ, Προνοίας, Ελληνικού Δημοσίου και Νομικών), ενώ φυσικά τους έχουν παρακρατηθεί, και για το λόγο αυτό, μεταξύ άλλων προχωράνε σε στάση εργασίας στις 7/4.
Γιατί εν μέσω κρίσης η κυβέρνηση είναι τόσο γενναιόδωρη απέναντι στην συνδικαλιστική ηγεσία; Μήπως της είναι απαραίτητη; Μήπως με αυτούς τους συνδικαλιστές που έχουν αναλάβει να μας κρατάνε σε ύπνωση, εξασφαλίζει ότι δεν θα ξεσπάσουν αυθόρμητες αντιδράσεις και κινητοποιήσεις που δεν θα ελέγχονται; Μήπως είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους τους ανταμείβει επειδή έχουνε τσαλαπατήσει κάθε έννοια συλλογικής διεκδίκησης και πάλης;
Μήπως πρόκειται για τον εκμαυλισμό και των δικών μας συνειδήσεων, για να αισθανθούμε ότι και εμείς μπορούμε να φάμε ένα κομματάκι από την πίτα, ότι είμαστε λίγο παραπάνω από την υπόλοιπη κοινωνία; Ή ακόμη παραπέρα για να μάθουμε να κάνουμε τα στραβά μάτια στη δουλειά μας και στον τρόπο που διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα, για να αισθανθούμε ότι όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε;
Ας καταλάβουν ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Στο Υπουργείο Παιδείας δεν υπάρχουν μόνο υπάλληλοι ταυτισμένοι με το κράτος και την εκάστοτε κυβέρνηση και αδιάφοροι για το τι συμβαίνει γύρω τους. Υπάρχουν και κάποιοι που τους εμπνέει το παράδειγμα της Κωνσταντίνας Κούνεβα, της μετανάστριας που σήκωσε κεφάλι απέναντι στο μεγάλο αφεντικό, για την οποία το Δ.Σ. του συλλόγου μας, με ευθύνη της ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, αρνήθηκε να βγάλει απόφαση καταγγελίας για την δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Φαίνεται ότι το παράδειγμά της είναι εφιάλτης όχι μόνο για τα αφεντικά και την κυβέρνηση αλλά και για την συνδικαλιστική γραφειοκρατία.
Υπάρχουν επίσης εργαζόμενοι που αντιλαμβάνονται ότι ο αγώνας για την βελτίωση της ζωής τους είναι κοινός με τους αγώνες των καθηγητών, των δασκάλων, αλλά και των καθαριστριών που καθαρίζουν τα γραφεία τους με άθλιες αμοιβές και εργασιακά δικαιώματα, των κούριερ που μπαινοβγαίνουν στο υπουργείο, των εργατών που δουλεύουν στους κάθε λογής εργολάβους, με τους αγώνες όλης της κοινωνίας.
ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στο ΥΠΕΠΘ

ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΜΕ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ.

2009-03-31T07:24:00.000-07:00

Με ανακοινώσεις τύπου «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» η κυβέρνηση της Ν.Δ. οδηγεί στο πάγωμα των μισθών και δίνει πράσινο φως στους βιομηχάνους για χιλιάδες απολύσεις και μείωση των ωρών εργασίας και των μισθών. Οι γραφειοκράτες της Ε.Ε. επιβάλλουν ληστρική επίθεση στους εργαζομένους με το Σύμφωνο Σταθερότητας και την επιτήρηση, απαιτούν νέα μέτρα λιτότητας και ζητούν να αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης των γυναικών. Με νέα αστυνομικά μέτρα και ένταση της καταστολής προσπαθούν να πάρουν τη ρεβάνς από την εξέγερση του Δεκέμβρη και να αποτρέψουν τις επερχόμενες κοινωνικές εκρήξεις που θα φέρει η φτώχεια και η περιθωριοποίηση μεγάλων κομματιών εργαζόμενων και νεολαίας.

Η αναμενόμενη για πολλούς οικονομική κρίση που δημιουργήθηκε από την έμφυτη τάση του κεφαλαίου να αυξάνει συνεχώς και με κάθε τρόπο τα κέρδη του, γίνεται όχημα για μια ολοκληρωτική αναδιανομή του πλούτου υπέρ αυτών που χρόνια τώρα κέρδιζαν και απομυζούσαν τους εργαζόμενους και δε θέλουν να δουν τα κέρδη τους να μειώνονται.

Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ δε θέλουν και δεν μπορούν πια, γιατί στα μάτια των εργαζόμενων είναι τελείως ανυπόληπτες, να οργανώσουν την αντίσταση στα επερχόμενα μέτρα. Χαρακτηριστική είναι η κατάσταση στο χώρο μας όπου το διοικητικό συμβούλιο έχει ρίξει το σύλλογο σε πλήρη αδράνεια και η ΠΟΣΥΠ κάνει «αγωνιστικό» συνέδριο σε πολυτελές ξενοδοχείο με τα έξοδα καλυμμένα από το Κ.Π.Σ., ενώ, από τους χώρους δουλειάς και τα προβλήματα που υπάρχουν, είναι εξαφανισμένη.

Μόνο όταν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πάρουν τους αγώνες στα χέρια τους, με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, υπάρχει δυνατότητα ανατροπής αυτής της πολιτικής. Με συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς και απεργίες και διαμαρτυρίες που να μπλοκάρουν την παραγωγή και τις υπηρεσίες και να δημιουργούν πολιτικό κόστος στην κυβέρνηση μπορούμε να νικήσουμε.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΩΡΑ:
- Κανένα πάγωμα μισθών, 1,400 € κατώτερος μισθός.
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, χωρίς μείωση των αποδοχών.
- Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ίση με τον καταληκτικό μισθό. Ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους τους ασφαλισμένους, χωρίς κατηγοριοποιήσεις σε «παλιούς» και «νέους», χωρίς μειώσεις λόγω διαδοχικής ασφάλισης.
- Άμεση κάλυψη των ελλειμμάτων των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων από τον κρατικό προϋπολογισμό. Να επιστραφούν τα κλεμμένα!
- Δημόσια, δωρεάν και υψηλής ποιότητας περίθαλψη και παιδεία για όλους.
- Όχι στην ελαστική εργασία, στα stage, στην επενοικιαζόμενη εργασία. Όλες οι ανάγκες να καλύπτονται από τακτικούς υπαλλήλους, κατάργηση του δουλεμπορίου.
- Απαγόρευση των απολύσεων δια νόμου.
- Έξω οι νόμοι της αγοράς από τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας.
- Να καταργηθούν οι τρομονόμοι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 2 ΑΠΡΙΛΗ ΣΤΙΣ 11:00 ΠΜ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στο ΥΠΕΠΘ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2009-01-21T02:19:00.000-08:00

Την Τρίτη 20/1, δύο συναδέλφισσες από τη Συσπείρωση Εργαζομένων στο ΥΠΕΠΘ, δέχτηκαν έντονη φραστική επίθεση με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς από τον υφυπουργό κ. Λυκουρέντζο. Το περιστατικό σημειώθηκε όταν οι συναδέλφισσες κολλούσαν στο ισόγειο του κτιρίου την αφίσα της «Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την αλληλεγγύη στην Κ. Κούνεβα & την κατάργηση του δουλεμπορίου στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα» η οποία καλεί στην συγκέντρωση στα Προπύλαια την Πέμπτη 22/1 και διαδήλωση στο Υπουργείο Απασχόλησης.
«Μου χαλάτε την αισθητική του κτιρίου», «έχετε κάνει το κτίριο αχούρι», «αυτά που κάνετε είναι ηλιθιότητες» είναι μερικά από αυτά που ξεστόμισε ο κ. Λυκουρέντζος φωνάζοντας.
Δηλώνουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι οποιαδήποτε προσπάθεια να περισταλούν οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και η ελευθερία του λόγου δεν θα περάσει. Αφίσες και ανακοινώσεις θα μοιράζονται και θα αναρτώνται σε όλο το υπουργείο όσο κι αν αυτό ενοχλεί. Καταλαβαίνουμε βέβαια ότι αυτό που ενοχλεί είναι το περιεχόμενό τους και όχι η αισθητική πλευρά του ζητήματος.
Το κτίριο έχει πολλά προβλήματα και όχι μόνο αισθητικά:

-Ματαιώθηκε η δημιουργία του παιδικού σταθμού για τα παιδιά των εργαζόμενων με την αιτιολογία ότι υπάρχει ακτινοβολία λόγω της λειτουργίας του υποσταθμού στο υπόγειο. Γιατί δεν δίνουν στο σύλλογο τα στοιχεία για τις μετρήσεις που έγιναν; Εάν ο λόγος είναι πραγματικός και δεν αποτελεί πρόσχημα, τότε η υγεία των εργαζόμενων διατρέχει σοβαρό κίνδυνο. Απαιτούμε άμεση ενημέρωση και λύση του προβλήματος. Ο παιδικός σταθμός πρέπει να φτιαχτεί και να λειτουργήσει με τη νέα σχολική χρονιά και μέχρι τότε να καταβληθεί αναδρομικά επίδομα, έστω για τη χρονιά που διανύουμε, στους συναδέλφους που έχουν παιδιά σε παιδικούς σταθμούς.

-Να μπουν επιτέλους κουρτίνες στα παράθυρα. Όλα τα εξωτερικά γραφεία είναι γεμάτα χαρτόνια για να προστατευόμαστε από τον ήλιο. Αυτό δεν θίγει την αισθητική μας;

-Να φτιαχτούν όσα παράθυρα έχουν πρόβλημα. Για πάνω από ένα χρόνο υπάρχει σημείωμα να μην ανοίγονται γιατί είναι επικίνδυνα. Είχε προηγηθεί πτώση ενός τέτοιου παράθυρου πάνω σε γραφείο και ευτυχώς εκείνη την ώρα η συναδέλφισσα δεν καθόταν στη θέση της.

-Η αισθητική μας δεν θίγεται όταν το ισόγειο του κτιρίου τουλάχιστον μία φορά τη βδομάδα μετατρέπεται σε αίθουσα συνεστιάσεων; Τα χρήματα που δαπανώνται γι’ αυτές τις δημοσιοσχεσίτικες εκδηλώσεις το μόνο που εξυπηρετούν είναι το προφίλ του κάθε υπουργού και σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να καταγράφονται σαν δαπάνες για την παιδεία. Αναφερόμαστε στην περίοδο που υπουργός παιδείας ήταν ο κ. Στυλιανίδης, μένει να δούμε αν την ίδια τακτική θα ακολουθήσει και ο κ. Σπηλιωτόπουλος.
Απέναντι στην γκρίζα πραγματικότητα που οι κυβερνώντες
φτιάχνουν για μας,
Εμείς προτάσσουμε την πολυχρωμία των αφισών,
των κινημάτων και της αλληλεγγύης.

Συσπείρωση Εργαζομένων στο ΥΠΕΠΘ
http://sispeirosiypepth.blogspot.com/

sispirosi_ypepth@yahoo.gr

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ Κ. ΚΟΥΝΕΒΑ.

2009-01-18T23:07:00.000-08:00

Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Δολοφονική επίθεση με καυστικό οξύ στο πρόσωπο δέχτηκε στις 22-12-2008 το βράδυ, την ώρα που επέστρεφε από τη δουλειά της, η Κωνσταντίνα Κούνεβα, με αποτέλεσμα από τότε να νοσηλεύεται στην εντατική του Ευαγγελισμού σε σοβαρή κατάσταση.
Η Κωνσταντίνα, είναι συνδικαλίστρια και γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, ενός σωματείου που υπερασπίζεται τα δικαιώματα σκληρά εκμεταλλευόμενων εργαζομένων, κυρίως γυναικών, πολλές από τις οποίες είναι μετανάστριες.
Η Κωνσταντίνα δεχόταν απειλές κατά της ζωή της εξαιτίας της συνδικαλιστικής της δράσης. Οι συναδέλφισσές της καταγγέλλουν ότι η επίθεση προέρχεται από κύκλους της εργοδοσίας, η οποία τρομοκρατούσε όλες τις εργαζόμενες, και την Κωνσταντίνα που ήταν μαχητική συνδικαλίστρια. Σαν μετανάστρια την θεωρούσαν πιο ευάλωτη. Το τελευταίο περιστατικό συνέβη όταν η εταιρεία στην οποία εργαζόταν η Κωνσταντίνα, η ΟΙΚΟΜΕΤ, κάλεσε τις εργαζόμενες να πάρουν σαν δώρο Χριστουγέννων ποσό μικρότερο και να υπογράψουν για μεγαλύτερο. Η Κωνσταντίνα κάλεσε τις συναδέλφισσές της να μην υπογράψουν και πετάχτηκε κακείν κακώς έξω από σεκιουριτάδες, ενώ μία εργαζόμενη που δεν υπέγραψε απολύθηκε.
Η ΟΙΚΟΜΕΤ έχει αναλάβει την καθαριότητα σε μεγάλους δημόσιους οργανισμούς: τον ΗΣΑΠ, το ΜΕΤΡΟ, ίσως και σε άλλους.
Παρά τις συνεχείς καταγγελίες του σωματείου για την συστηματική παραβίαση των εργατικών δικαιωμάτων, οι οργανισμοί αυτοί δεν έκαναν τίποτα, ΟΠΩΣ ΟΦΕΙΛΑΝ προκειμένου να τηρηθεί η εργατική νομοθεσία και να μπει φρένο στο καθεστώς ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ.
Οι διοικήσεις αυτών των οργανισμών, όσο και οι Επιθεωρήσεις Εργασίας και το Υπουργείο Απασχόλησης, προς το οποίο γίνονταν συνεχείς παραστάσεις, ευθύνονται νομικά και ηθικά για τη διατήρηση αυτής της κατάστασης που έφτασε μέχρι τη δολοφονική επίθεση.
Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει καθεστώς, το δημόσιο, αντί να προσλαμβάνει μόνιμους για να καλύψει τις πάγιες ανάγκες του, να παραδίδει τομείς σε εργολάβους που απασχολούν εργαζόμενους πολλές φορές σε καθεστώς σκλαβιάς, προκειμένου να εξασφαλίσουν υπερκέρδη. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ μετά το 1993 δημιούργησαν σταδιακά το νομοθετικό πλαίσιο, οι κυβερνήσεις ΝΔ διατήρησαν και ενίσχυσαν αυτή την κατάσταση και οι ημέτεροι και των δύο λυμαίνονται το δημόσιο χρήμα. Έτσι, στο γενικότερο πλαίσιο συνδιαλλαγής και πελατείας που επικρατεί στο σύστημα των αναθέσεων, εξασφαλίζεται ο πλουτισμός κάποιων κρατικοδίαιτων καταπατώντας ακόμα και αυτή τη λειψή εργατική νομοθεσία.
Απέναντι σ’ αυτό το πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα γεγονός, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ δεν έκαναν τίποτα πέρα από το να εκδώσουν μια ανακοίνωση. Η αδράνεια που δείξανε όλα τα προηγούμενα χρόνια, το ότι ανέχτηκαν τον εργασιακό μεσαίωνα για χιλιάδες εργαζόμενους που δουλεύουν σε συνθήκες μαύρης εργασίας, τους καθιστά συνένοχους.
Στο ΥΠΕΠΘ τι γίνεται;
Γιατί δεν προσλαμβάνονται μόνιμες καθαρίστριες με πλήρη εργασιακά δικαιώματα;
Σε τι συνθήκες δουλεύουν οι καθαρίστριες;
Ο Σύλλογος και η Ομοσπονδία θα ασχοληθούν έστω και τώρα με το θέμα;

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΚΑΘΕ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ
Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στην Κ. Κούνεβα.
Απαιτούμε να τιμωρηθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί.
Έξω οι εργολάβοι από τις δημόσιες εταιρείες.
Προσλήψεις μόνιμων καθαριστριών με πλήρη δικαιώματα.

Λογαριασμός οικονομικής ενίσχυσης για την οικογένεια της Κ. Κούνεβα:
Τράπεζα Πειραιώς: 5012-019021-277
DECHEVA ELENA TODOR
KUNEVA KOSTADINA

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 22/1 6μ.μ. ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

Συσπείρωση Εργαζομένων στο ΥΠΕΠΘ

ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΕΡΓΑΣΙΑ -ΠΑΙΔΕΙΑ

2009-01-18T22:59:00.000-08:00

H πολιτική που δολοφονεί δεκαπεντάχρονα παιδιά είναι η ίδια πολιτική που καταργεί τα δικαιώματα και καταπατά τις ανάγκες μιας ολόκληρης κοινωνίας. Η πολιτική που επιβάλει τη λιτότητα, τις μαζικές απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις, την ελαστική εργασία, η πολιτική που έκανε πλιάτσικο στα ασφαλιστικά ταμεία και στο εισόδημα των εργαζομένων. Είναι η ίδια πολιτική που χαράχτηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Η οργή απέναντι σ’ όλα αυτά και στο ζοφερό μέλλον που μας επιφυλάσσουν προκειμένου το κεφάλαιο να περιφρουρήσει τα κέρδη του, είναι ο υποκινητής της νεολαιίστικης εξέγερσης που ζούμε.
Σ’ αυτή την κρίσιμη στιγμή που οι εργαζόμενοι πρέπει να προβάλουν τις διεκδικήσεις τους, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ δεν θέλουν να οργανώσουν τον αγώνα. Στην απεργία στις 10/12 ανέστειλαν την προγραμματισμένη διαδήλωση και στήριξαν ουσιαστικά την κυβέρνηση και το κλίμα τρομοκρατίας που επιχείρησε να περάσει. Όμως χιλιάδες εργαζομένων, μαζί με κάποιες ομοσπονδίες (ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, ΠΟΣΔΕΠ) και αρκετά πρωτοβάθμια σωματεία έσπασαν τη συναίνεση και την υποταγή στο δρόμο. Χαρακτηριστικό για τις προθέσεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας είναι το γεγονός ότι παρά τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, η ΑΔΕΔΥ καλεί στις 18/12, ημέρα του πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου που θα γίνει στα Προπύλαια, σε συγκέντρωση στο Υπ. Υγείας!!!
Τώρα είναι οι ώρα οι εργαζόμενοι να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους. Με γενικές συνελεύσεις, μέσα από τα πρωτοβάθμια σωματεία τους και με συντονισμό από τα κάτω. Με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και επιτροπές αγώνα, να καθορίσουν το περιεχόμενο και τις μορφές του αγώνα.
Όλοι στη στάση εργασίας στις 18 Δεκέμβρη από τις 11.30 π.μ. μέχρι τη λήξη του ωραρίου και στο συλλαλητήριο στα Προπύλαια.
-Να ανατραπεί η πολιτική της λιτότητας και της καταστολής.
-Να τιμωρηθούν οι αυτουργοί του εγκλήματος.
-Αντιστεκόμαστε στην κρατική καταστολή και υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στη διαδήλωση.
-Άμεση αποφυλάκιση όλων των συλληφθέντων διαδηλωτών και παύση κάθε δίωξής τους.
-Διάλυση των κατασταλτικών μηχανισμών ΜΑΤ – ΟΠΚΕ- ΕΚΑΜ. Διάλυση του σώματος των ειδικών φρουρών.
-Κατάργηση του τρομονόμου που σήμερα χρησιμοποιείται ενάντια σε μαθητές αποκαλύπτοντας ότι ο πραγματικός στόχος είναι ο εχθρός λαός.
-Αυξήσεις στους μισθούς. Μέτρα για την ενίσχυση του λαϊκού εισοδήματος και όχι για τους τραπεζίτες και τους βιομήχανους.
-Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Μείωση των ορίων ηλικίας, αυξήσεις στις συντάξεις.
-Όχι σε κάθε μορφή ελαστικής εργασίας (stage κ.λ.π.). Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους.
-Όχι στην παιδεία της αγοράς και τις οδηγίες της Ε.Ε. Κατάργηση των ΚΕΣ. Κατάργηση των αντιεκπαιδευτικών νόμων.
Καλούμε σε συζήτηση συντονισμού μεταξύ εργαζόμενων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, πρωτοβάθμιων σωματείων και ανέργων, την Πέμπτη 18/12 μετά το τέλος της διαδήλωσης στη Νομική.
Μαρούσι, 17/12/2008
Συσπείρωση Εργαζομένων στο ΥΠΕΠΘ.

Τα λιμνάζοντα ύδατα πρέπει να ταραχτούν!

2009-01-18T11:15:00.002-08:00

Συνάδελφοι – συναδέλφισσες

Οι έννοιες συνδικάτο και συνδικαλισμός έρχονται από πολύ παλιά. Κουβαλούν μαζί τους περιεχόμενα που στις διάφορες ιστορικές συγκυρίες τροποποιούνται, εμπλουτίζονται ή φτωχαίνουν.

Αυτές οι έννοιες περιέχουν μέσα τους την ιδέα της ενότητας κόντρα στον κατακερματισμό, περιέχουν το «όλοι μαζί και όχι ο καθένας μόνος του».Μέσα στις εργατικές συλλογικότητες (στα σωματεία), θα πρέπει να κυριαρχεί μια άλλη κουλτούρα: της συναδελφικότητας, της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας, της κοινότητας αναγκών και επιδιώξεων.

Στις μέρες μας, η εικόνα του συνδικαλιστή κατάντησε να σημαίνει: προσωπικές φιλοδοξίες και ιδιοτελή συμφέροντα, καιροσκοπισμός, συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, ξεπούλημα συλλογικών συμφερόντων, απεργιών και αγώνων, εξαρτήσεις από εργοδότες και διάφορα κέντρα εξουσίας (π.χ. κρατικά όργανα, κόμματα…), ειδικά προνόμια και ασυλία στο χώρο δουλειάς, προετοιμασία για αναρρίχηση στα κέντρα εξουσίας (μελλοντικός βουλευτής, υπουργός, διευθυντικό στέλεχος), συνέργεια, μέσα από «συμμετοχικούς» θεσμούς, στην καταπίεση των εργαζομένων ή στον εκμαυλισμό τους (π.χ. οι συνδικαλιστές να αποφασίζουν μαζί με τη διεύθυνση για απολύσεις, μεταθέσεις, ρεπό, άδειες) κ.ο.κ.

Ο συνδικαλισμός στο δημόσιο τομέα είναι χαρακτηριστική περίπτωση για τις άλλου τύπου εξουσίες που έχουν πολλές φορές οι συνδικαλιστές: οι «εξυπηρετήσεις», από τις ασήμαντες μέχρι τις πιο σημαντικές, οι υπηρεσιακές μεταβολές, οι προαγωγές «ημετέρων», η συμμετοχή σε αμειβόμενες επιτροπές και τόσα άλλα που όλοι τα βλέπουμε καθημερινά, είναι συνηθισμένο πεδίο δράσης για τις παρατάξεις. Όλα αυτά με την ανοχή της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας ανεξαρτήτως χρώματος. Οι παρατάξεις πάντα βρίσκουν τον τρόπο συνεννόησης γι’ αυτά τα κρίσιμα ζητήματα, κάποιες πικρίες βέβαια μπορεί να υπάρχουν, αλλά το βασικό είναι να λειτουργεί το σύστημα, να υπάρχει ανοιχτή δίοδος επικοινωνίας με τους από πάνω και να επιτυγχάνεται η συναίνεση απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.

Η συνδικαλιστική πραγματικότητα στο Υπουργείο Παιδείας δεν διαφέρει από τη γενικότερη εικόνα. Ο Σύλλογος λειτουργεί με έλλειμμα δημοκρατίας, οι όποιες κινητοποιήσεις γίνονται είναι για την τιμή των όπλων, έχουν επετειακό χαρακτήρα και δεν πείθουν τους εργαζόμενους ότι πρόκειται για αποφασιστικούς αγώνες που αξίζει τον κόπο να συμμετέχουν.

Όλα αυτά βέβαια είναι γνωστά, συζητιούνται κάθε μέρα στους διαδρόμους, ανοιχτά όμως δεν καταγγέλλονται. Υπάρχουν σίγουρα πολλοί συνάδελφοι που αγανακτούν και διατηρούν μια προσωπική αξιοπρεπή στάση. Αυτό είναι σημαντικό στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, αλλά δεν φτάνει. Μόνο η ύπαρξη μιας συλλογικής συζήτησης και δράσης μπορεί να ανατρέψει αυτή την πραγματικότητα.

Για το λόγο αυτό κάποιοι συνάδελφοι που ήρθαμε σε επαφή μέσα στις συνελεύσεις και τις απεργίες της προηγούμενης περιόδου, που αγανακτήσαμε με τη συμβιβαστική στάση του Διοικητικού Συμβουλίου, που προσπαθήσαμε, στις πύλες του υπουργείου τις μέρες της απεργίας ο αγώνας μας να αποκτήσει νόημα, αποφασίσαμε να συμμετέχουμε σε ένα ανοιχτό σχήμα, μια συσπείρωση εργαζομένων που θα προσπαθήσει να αλλάξει, στο μέτρο των δυνατοτήτων της, την κατάσταση στo συνδικαλιστικό κίνημα του χώρου μας.

Πιστεύουμε ότι είναι δικαίωμα αλλά και υποχρέωση του κάθε εργαζόμενου να παλέψει για να αποτιναχτεί «η αρχαία σκουριά» που έχει επικαθίσει πάνω στην έννοια του συνδικαλισμού και της συλλογικής οργάνωσης.

Μια άλλη αντίληψη για το συνδικαλισμό

Η βασική αντίληψή μας για τις διεκδικήσεις είναι ότι πρέπει να απαιτήσουμε την ολόπλευρη ικανοποίηση των αναγκών μας και όχι τα ψίχουλα που μας προσφέρουν, ότι πρέπει να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας, χωρίς την ανάγκη για δεύτερη δουλειά. Ως εκ τούτου, δε δεχόμαστε την ιδεολογική τρομοκρατία πως «η εθνική οικονομία δεν αντέχει». Η «εθνική οικονομία των εργαζόμενων» δεν αντέχει άλλο να πληρώνει την «εθνική οικονομία των τραπεζιτών και των βιομηχάνων».

Πιστεύουμε ότι το σημαντικό στο όλο εγχείρημα είναι ο τρόπος λειτουργίας μας, ο τρόπος συνδιαμόρφωσης άποψης, ο τρόπος καθορισμού της στάση μας σε ό,τι προκύπτει και κατά επέκταση και της στάσης που θα κρατήσουμε σε πιθανή αντιπροσώπευση στο Διοικητικό Συμβούλιο, αν αυτό προκύψει μετά την κάθοδο στις εκλογές του συλλόγου.

· Θέλουμε να καταρρίψουμε την εικόνα του συνδικαλιστή – ειδικού, ο οποίος είναι πάνω από τους υπόλοιπους εργαζόμενους και αποφασίζει ερήμην τους. Για μας συνδικαλιστής είναι ο κάθε συνάδελφος ο οποίος ενδιαφέρεται και παλεύει για τα κοινά, χωρίς να είναι απαραίτητα εκλεγμένος σε κάποιο όργανο. Δικαίωμα να εκφράζει τη γνώμη του έχει ο κάθε συνάδελφος, αυτό δεν είναι αποκλειστικό δικαίωμα των παρατάξεων. Το τι θα παλέψουμε και το πώς, δεν μπορεί να είναι ένα παζάρι μεταξύ των παρατάξεων – κομματικών γραφείων. Και βέβαια θέλουμε να προβάλουμε την εικόνα του συνδικαλιστή ο οποίος είναι εργαζόμενος όπως και όλοι οι υπόλοιποι και δεν απολαμβάνει ειδικά προνόμια.

· Θέλουμε να συμβάλουμε στο να γίνουν πραγματικά οι Γενικές Συνελεύσεις το αποφασιστικό όργανο στη δράση του συλλόγου μας. Να γίνονται πιο συχνά, να παίρνουν το λόγο, όχι μόνο οι γνωστοί συνδικαλιστές αλλά όλο και περισσότεροι συνάδελφοι, έτσι ώστε να μην μπορούν πια οι παρατάξεις να δίνουν τις συνηθισμένες θεατρικές παραστάσεις και στο τέλος να τα βρίσκουν σε βάρος των συμφερόντων της πλειοψηφίας των εργαζομένων. Να μην επιτρέψουμε ξανά το Διοικητικό Συμβούλιο να ακυρώσει απόφαση Γενικής Συνέλευσης.

· Για να προωθήσουμε τα παραπάνω έχουμε αποφασίσει ότι σε περίπτωση που η συσπείρωση αντιπροσωπευθεί στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο, στη διάρκεια των δύο χρόνων της θητείας του ΔΣ, θα εναλλάσσονται τρεις συνάδελφοι στην έδρα, ανά οκτάμηνο. Η στάση και οι θέσεις των εκπροσώπων μας στο Διοικητικό Συμβούλιο θα προκύπτουν από τις συζητήσεις και τις αποφάσεις των ανοικτών συνελεύσεων της συσπείρωσης.

· Η συσπείρωση θέλουμε να αποτελέσει ένα κύτταρο αλληλεγγύης και συναδελφικότητας, ένα χώρο έκφρασης ευρύτερων αναζητήσεων και ενδιαφερόντων. Η ανάγκη για κάτι τέτοιο νομίζουμε, πως είναι επιτακτική για να σπάσει αυτή η αίσθηση ότι ο χώρος εργασίας μας είναι μια γυάλα, μακριά απ’ ό,τι συμβαίνει στην υπόλοιπη κοινωνία. Θα καθιερώσουμε τακτικές συναντήσεις για τις οποίες θα ενημερώνουμε με ανακοινώσεις και όποιον συνάδελφο ενδιαφέρεται να έρθει.

Κάποια από τα θέματα που πρέπει να συζητηθούν και τα οποία τα θέτουμε κατ’ αρχήν σαν ερωτήματα:

§ Ποια είναι τα κυρίαρχα οικονομικά αιτήματα; Ποια είναι τα βασικά θεσμικά αιτήματα; Ποια θέματα στον εργασιακό μας χώρο είναι ιδιαίτερα σημαντικά και η διεκδίκησή τους πρέπει να μπει σε προτεραιότητα;

§ Τι στάση κρατάμε απέναντι στις επετειακές απεργίες της ΑΔΕΔΥ; Μπορούμε να κάνουμε κάτι για να πάψουν να είναι τουφεκιές στον αέρα, για να αποτελέσουν πραγματική πίεση προς τις κυβερνήσεις για την ικανοποίηση των αιτημάτων μας;

§ Θα μένουμε σε μια συζήτηση μόνο για τα του χώρου μας; Ζητήματα π.χ. όπως το ασφαλιστικό, η εισοδηματική πολιτική, το κρίσιμο ζήτημα του περιβάλλοντος και τόσα άλλα, δε μας απασχολούν και δεν επηρεάζουν τη ζωή μας; Αν δεν πρέπει να ασχολούμαστε εμείς με αυτά, ποιοι πρέπει να ασχολούνται τότε; Είναι υπόθεση μόνο των κομμάτων και των επιτελείων τους, ή είναι υπόθεση του κάθε εργαζόμενου, του κάθε - πολίτη;

§ Η κυβερνητική πολιτική στον τομέα της Παιδείας και οι αθρόες αποσπάσεις των εκπαιδευτικών, που γίνονται ως γνωστό με βάση το πελατειακό σύστημα, σε βάρος των μαθητών των απομακρυσμένων σχολείων και σε βάρος των άλλων εκπαιδευτικών που πραγματικά υπηρετούν στην επαρχία, αλλά και σε βάρος της διοικητικής συνέχειας, της συνδικαλιστικής ενότητας κλπ, αποτελούν θέματα που θα πρέπει να έχουμε θέσεις και διεκδικήσεις;

§ Οι κινητοποιήσεις των άλλων κλάδων (του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα) μας αφήνουν αδιάφορους; Αντιλαμβανόμαστε ότι η αλληλεγγύη είναι σημαντικό στοιχείο για την επιτυχία των εργατικών αγώνων; Εμάς στους δικούς μας αγώνες μας ενδιαφέρει να έχουμε την αλληλεγγύη άλλων εργαζόμενων και πώς χτίζονται αυτοί οι δεσμοί;

§ Ο στόχος του συλλόγου είναι οι καλές σχέσεις με τον Υπουργό έτσι ώστε να «τσιμπήσουμε» κάτι παραπάνω; Πού έχει οδηγήσει αυτή η λογική όλα τα προηγούμενα χρόνια;

§ Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος του δημοσίου υπαλλήλου; Είμαστε κάτι πάνω από την υπόλοιπη κοινωνία; Είμαστε έρμαια στις σκοπιμότητες των κυβερνήσεων, στις πελατειακές σχέσεις και στο καθημερινό αλισβερίσι;

Το ΥΠΕΠΘ διώκει εκπαιδευτικό εξαιτίας των φρονημάτων του.

2009-01-18T11:15:00.001-08:00

Τις τελευταίες μέρες πληροφορηθήκαμε ότι δάσκαλος διώκεται για άρθρο που έγραψε προ εικοσαετίας σε εκπαιδευτικό περιοδικό, στο οποίο διατυπώνει τις απόψεις του για το θεσμό των παρελάσεων!

Συγκεκριμένα, ο Χριστόφορος Παπαϊωάννου, αναπληρωτής διευθυντής σήμερα στο Δημοτικό Σχολείο Σερίφου, το 1989, έγραψε ένα άρθρο για τις παρελάσεις, το οποίο δημοσιεύτηκε στο ειδικό περιοδικό «Εκπαιδευτική Κοινότητα». Αυτό το παλιό άρθρο αναδημοσιεύτηκε πρόσφατα στον ιστότοπο «Όμηροι» (http://omhroi.org/parelash/zhtw.htm), χωρίς ο ίδιος ο συγγραφέας να έχει καμία σχέση. Ένας κάτοικος της Σερίφου, συνταξιούχος στρατιωτικός, βρήκε τη δημοσίευση και υπέβαλε προσωπικά στον υπουργό Ε. Στυλιανίδη επιστολή –καταγγελία, με την οποία καλεί τον υπουργό να λάβει μέτρα κατά του Παπαϊωάννου.

Αντί λοιπόν ο υπουργός ή το γραφείο του ή η αρμόδια υπηρεσία να απαντήσουν ότι είναι δικαίωμα του καθενός να εκθέτει ελεύθερα τις απόψεις του και να τις θέτει στην κρίση της κοινωνίας και ότι το υπουργείο δεν μπορεί να ασκεί λογοκρισία και πολύ περισσότερο να διώκει εκπαιδευτικούς γιατί εξέφρασαν τις απόψεις τους για ζητήματα που αφορούν την εκπαιδευτική διαδικασία, ο καθηγητής καλείται σε απολογία!

Συγκεκριμένα το ΥΠΕΠΘ με έγγραφό του διαβιβάζει την καταγγελία του συνταξιούχου στρατιωτικού στο Γραφείο Α/βαθμιας Εκπαίδευσης νομού Κυκλάδων στη Μήλο και καλείται η εκεί υπηρεσία για τις δικές της ενέργειες ως αρμόδιος πειθαρχικά και διοικητικά προϊστάμενος. Τελικά ο εκπαιδευτικός καλείται από την εκεί υπηρεσία να απαντήσει στις κατηγορίες, με έγγραφο που μεταξύ άλλων αναφέρει: «Επειδή τα αναγραφόμενα στο δημοσίευμα αυτό (στο άρθρο) εκδηλώνουν άρνηση αναγνώρισης του Συντάγματος και έλλειψη αφοσίωσης στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία (!!!), και επειδή δεν γνωρίζουμε τη δική σας θέση για τα καταγγελλόμενα, σας παρακαλούμε να μας την εκθέσετε.».

Θεωρούμε ότι πρόκειται για μία περίπτωση ακραίου αυταρχισμού από την πλευρά του Υπουργείου, για καθαρά φρονηματική δίωξη που θυμίζει άλλες εποχές, όταν για να βρεις δουλειά έπρεπε να προσκομίζεις πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. Τη δίωξη των απόψεων και μάλιστα αναδρομικά (!!!) μήπως θέλουν κάποιοι να τη συνδυάσουν και με γραπτή δήλωση μετανοίας;

Δυστυχώς ο αυταρχισμός και η ποινικοποίηση των προσωπικών απόψεων ενισχύονται την περίοδο αυτή, όπου τα εργασιακά και τα ασφαλιστικά δικαιώματα συρρικνώνονται, όπου, όσα κέρδισαν οι προηγούμενες γενιές εργαζομένων με τους αγώνες τους μεταρρυθμίζονται μέσω της κατάργησής τους. Έτσι, η επιβολή της σιωπής, ο εκφοβισμός συνειδήσεων και η (έμμεση) απαγόρευση της έκφρασης διαφορετικής άποψης, έρχονται να ολοκληρώσουν την οπισθοδρόμηση της κοινωνίας μας. Κυρίως όμως οι ενέργειες αυτές στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας στοχεύουν στη διαμόρφωση ανελεύθερων κα φοβισμένων συνειδήσεων.

Ο «εκσυγχρονισμός», η ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και η μετατροπή της παιδείας από δημόσιο αγαθό σε εμπόρευμα, συνοδεύονται από την καταστολή όσων διαφωνούν και αγωνίζονται και με τις κλήσεις εκπαιδευτικών να μετατραπούν σε καταδότες των ίδιων των μαθητών τους όπως βλέπουμε να γίνεται τις τελευταίες μέρες.

Σαν δημόσιοι υπάλληλοι θεωρούμε ότι στα καθήκοντά μας, με κανένα τρόπο δεν περιλαμβάνονται φρονηματικές διώξεις υφισταμένων υπαλλήλων ή πολιτών. Πιστεύουμε ότι το συνδικαλιστικό κίνημα, ειδικά στο δημόσιο, πρέπει να παίρνει θέση για τέτοιου είδους ζητήματα και να μην περιορίζεται σε ένα στείρο συντεχνιακό οικονομισμό.

Εμείς από την πλευρά μας σαν Συσπείρωση Εργαζομένων στο ΥΠΕΠΘ, δηλώνουμε αλληλέγγυοι στον διωκόμενο εκπαιδευτικό και διαχωρίζουμε τη θέση μας από τέτοιες πρακτικές. Πιστεύουμε ότι και ο Σύλλογος των υπαλλήλων στο ΥΠΕΠΘ πρέπει να πάρει θέση και να δηλώσει την αλληλεγγύη του στον δάσκαλο Χ. Παπαϊωάννου και την αντίθεσή του σε κάθε είδους αυταρχική πολιτική στο χώρο της Παιδείας.